Zonder categorie

Onverwacht gevolg

Stel je moet een taak schrijven voor de lessen Spaans over de eerste of de laatste of de weet-ik-veel-hoeveelste keer dat je verliefd werd. Je mag liegen, een verhaal uitvinden maar je moet het verliefd worden tot in de details beschrijven. En uiteraard de grammaticale structuren die nieuw zijn toepassen, de juiste verleden tijden (Spaans heeft er nogal veel) gebruiken enz enz…

Ik dacht:”Liegen doe ik niet!”, maar ook:”Met mijn persoonlijk leven te koop lopen eigenlijk ook liever niet,” dus:”Ik schrijf over die keer dat ik verliefd werd op Pasha, onze jongste hond.”

Zo gedacht, zo gedaan en ik sloot mijn tekst af met iets als:”Indien hij een mens was, ik zou hem elke week mee naar de les brengen,” alluderend op het feit dat ik me beter, sterker, meer optimistisch voel als hij bij mij is.

Reactie van de profesora de español:”Kan je hem binnen twee weken, wanneer we geen labo hebben, eens meebrengen?”

🙂

OK. Ja. Wacht. Ik denk het wel. Het was eigenlijk een grapje. Een literair iets desnoods. Maar nu wordt het realiteit. En dus ben ik gisteren met mijn geliefde het pand alvast gaan verkennen. De lift genomen, mensen ontmoet, enfin we hebben wat getraind dus. Komt helemaal goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *