Jawel, een dagboek

De teerling is geworpen

Ik doe in de januarizittijd geen examens mee aan de universiteit wegens dat is met de nieuwe complicaties van de voorbije periode onmogelijk. En ja, dat voelde ik wel aankomen. En neen, dat wilde ik niet voelen aankomen. Maar ik zie ook wel hoe ik nu amper nog functioneer. En om te studeren moet je wel één en ander kunnen bv. rechtop zitten (1), schrijven (2) om nota’s te nemen en dingen onthouden (3). Met mijn nieuwe verlamming zijn 1 en 2 niet haalbaar en typen ipv schrijven helpt niet bij 3 merkte ik plus dat de nieuwe medicijnencocktail mijn hoofd min of meer in een gatenkaas dreigt te veranderen / aan het veranderen is / veranderd heeft.

Balen. Niet het dorp.

Driedubbel en dik balen.

Ik heb geschreven in de communicatie naar de faculteit dat ik in juni wel weer beter hoop te zijn. Ja, enig optimisme moet je behouden, vind ik toch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *