AnW

Dit hebt u nog tegoed:

Toen ik woensdagvoormiddag telefoon kreeg, had ik een paar hints nodig om de boodschap te begrijpen. Ik kon ’s anderendaags mee in de volgwagen van Topsport Vlaanderen – Mercator in de GP Pino Cerami. En natuurlijk vond ik dat geweldig.

Dus was ik goed op tijd in Saint Ghislain waar de start zou worden gegeven. Aan de sporthal bij de kleedkamers  kwam ik meteen heel wat bekenden tegen. Leuk. De schouderklopjes waren welkom. De dag begon goed.

Eens ingestapt in de volgwagen voelde ik me op mijn gemak. Ik had een pluche leeuwtje mee. Dat is een verhaal op zich, maar is misschien goed voor een andere keer. In elk geval we reden richting start waar we Jan Kuyckx tegenkwamen. Aan de sporthal eerder zagen we ook al Wim Vanhuffel. Kent u ze nog? Ik wel.

Anyway, de renners vertrokken en wij reden erachteraan. We hadden volgwagen nummer 7 dus zelfs dat viel mee. Soms heb je geluk.

Minder geluk in koers was er voor Tim Mertens. Hij moest een paar keer van wiel wisselen. En dat betekent ook elke keer weer terugkeren naar het peloton. Later in de wedstrijd werd hij ook nog eens gehinderd door een valpartij. Het zorgde er wel voor dat ik heel wat actie te zien kreeg.

Lekke banden, afgeven van kledij, ophalen van bevoorrading… al die momenten zijn bijzonder voor mij. De renners zijn dan immers wel heel dichtbij. Niet dat ik anders geen coureurs te zien krijg. Maar toch kijk ik vooral uit naar de jongens van Topsport Vlaanderen – Mercator. Wanneer zij aan de wagen komen draait mijn camera op volle toeren. Of probeer ik foto’s te maken (zie gisteren).

Het was trouwens  een wedstrijd met vele ontsnappingen en “wij” waren telkens mee. Schitterend om alles live en op de koersradio te volgen. Ik leef helemaal mee op zo’n dag en dat is best wel fijn. Het zorgt er immers voor dat alle muizenissen wegblijven. Een hele dag lang!

Zo kwam het dat ik sindsdien nog maar één ding kon doen: nagenieten!

—

En verder vandaag? Doktersafspraken, kiné en slaap. Veel slaap.

Trackback URL | Comments RSS