Beverbeek Classic
zondag 28 februari 2010, 07:02
De opening van het wielerseizoen bij ons in Vlaanderen stond gisteren op de agenda. Zo ook voor mij. Alleen had ik niet gekozen voor de Omloop Het Nieuwsblad, maar wel voor de Beverbeek Classic in Limburg. De bedoeling was om daar op een rustige manier koers te gaan kijken. Een paar keer op de grote ronde en dan alle plaatselijke rondjes te zien passeren. Zo deden we het ook vorig jaar.
Maar de plannen zijn veranderd. Toen ik aankwam kreeg ik immers te horen dat er een plaatsje was vrijgekomen in de volgwagen van Topsport Vlaanderen – Mercator. Of ik soms zin had om mee te rijden? Zin wel natuurlijk, maar ik moest toch lang nadenken. Immers ik was niet alleen gekomen en kan je zomaar je gezelschap in de steek laten voor de rest van de dag? Mijn gezelschap – Lieven – zei van wel dus ja, na toch nog lang twijfelen stapte ik in de volgwagen bij Jean-Pierre Heynderickx. En ik heb het me niet beklaagd.
Zelden zoveel actie in een koers gezien als gisteren. Het begon helaas slecht voor ons met een valpartij van één van onze renners, maar hij kon zijn weg gelukkig verder zetten. Wat altijd leuk is voor mij als ik meerijd zijn renners die aan de wagen komen. Al is het maar om kledij af te geven. Zo’n coureur op zijn fiets, moeiteloos de auto bijhoudend. Ik vind dat mooi. En hoe die mannen in volle inspanning nog gewoon kunnen praten tegen de ploegleider of mechanieker. Ik vind dat straf.
De eerst echte ontsnapping van de dag werd op gang getrokken en wanneer er vijf man wegreed hadden wij Tim Mertens mee. Mooi zo. Ik zag hem ook live bezig toen we achter de kopgroep mochten rijden. We zaten zo altijd wel middenin de actie. De voorsprong – ooit ruim anderhalve minuut – liep echter terug o.a. door het werk van Landbouwkrediet in het peloton en op enkele rondjes van het einde werden ze weer ingelopen. Kenny De Ketele probeerde ook nog weg te geraken, maar hij kreeg amper ruimte. Uiteindelijk zouden twee renners sprinten voor de overwinning en won onze Gregory Joseph de pelotonspurt voor de derde plaats.
Nog even aan de wagen gebleven na aankomst en de renners gezien. Moe. Wel sterk nog, maar getekend. De ene al meer dan de andere. Sport kan toch schoon zijn!
En had ik al gezegd dat ook Sander Armee even in de tegenaanval reed ongeveer halfweg koers? Neen? En waarom is dat zo belangrijk? Omdat Sander in mijn buurt woont. Het is te zeggen in Kessel-Lo. Needless to say dat ik hem een beetje van nabij ga proberen volgen.
