Maandelijks archief: april 2007

Teken

Hoog tijd om hier nog eens een teken van leven te geven. Bij deze.

Feit is dat ik de voorbije twee weken een agenda had die even vol zat als pakweg bijna het hele voorbije jaar ofzo. Na Geraardsbergen, Zwijdrecht en De Panne lag ik enkele dagen uitgeteld in bed en in de zetel om wat te recupereren. Tussendoor kreeg ik nog fijn bezoek en op 12 april was ik alweer weg. Dit keer zat ik in de volgwagen in de GP Pino Cerami.

Gisteren bleef ik wel zowat de hele dag in bed en volgens mijnheer AnW keek ik ‘s avonds als ik even wakker was nogal zielig uit mijn ogen, maar ik was gewoon moe. Zo echt fysiek moe en dat is eigenlijk best een fijn gevoel.

De komende weken staan er geen leuke uitstapjes meer op de agenda, integendeel, ik mag weer back to reality. Zucht. Maar ik probeer vooral aan de goede dingen van de voorbije weken te denken! Duimen maar dat dat lukt.

EmailShare

Niet vergeten

Of ik met al die koersverhalen hieronder Grayling zou vergeten zijn? Natuurlijk niet! Aan zee dacht ik er trouwens vaak aan hoe het zou zijn met Grayling erbij later. En ik weet ook nog welke dag het vandaag is. Ronde van Vlaanderen natuurlijk, maar het is ook Pasen. Echt waar, zelfs dat weet ik nog!

Al moet ik toegeven dat onderstaande afbeelding die ik toegestuurd kreeg van Lieven en Rosita me daarbij wel wat geholpen heeft ;-)

EmailShare

De Panne 2007, de tijdrit

Het is middag wanneer we weer aan het hotel aankomen. Ik heb de keuze tussen in de volgwagen blijven zitten en rusten of toch uitstappen en in de rolstoel postvatten. Ik kies het tweede. Het is daar en op dat moment dat mijn gezicht rood begint te verbranden, maar er zijn erger dingen.

Een tijdrit over 11 kilometer op de laatste namiddag van een driedaagse lijkt wat op een verplicht nummer. Toch komt er heel wat voorbereiding aan te pas en voor sommige renners blijft het een doel op zich. Voor Stijn Devolder en David Millar bijvoorbeeld.

Zelf rijd ik opnieuw met Walter Planckaert naar De Panne. Mijn rolstoel gaat mee in de wagen van een verzorger.

Lees verder

EmailShare

De Panne 2007, de ochtendetappe

Ik hou van de zee. Vroeger liep ik er uren op het strand of in de duinen met mijn hond. Nu met de rolstoel is dat allemaal niet meer mogelijk. En op de zeedijk rondrijden vond ik zo flauw. Tot ik mijn bezoekjes aan zee met de koers begon te combineren. De vonk sloeg opnieuw over.

Ook dit jaar kon ik op bezoek in de Driedaagse van De Panne Koksijde. Woensdagvoormiddag zijn we vertrokken. Enkele uren later stond ik op de zeedijk in Koksijde. Mijnheer AnW was er ook bij. We wandelden richting Sint Idesbald om de renners te bekijken in de plaatselijke ronde.

Zoeken naar Veuchelen, Eeckhout, Devolder, Kuyckx,… en blij zijn als ik ze zie rijden. Zo eenvoudig kan geluk soms zijn.

Daarna trokken we nog naar het hotel waar de Chocolade Jacques ploeg verbleef. In hun wagen zou ik immers donderdag de koers gaan volgen. Of ik om kwart voor acht ter plaatse kan zijn? Tuurlijk wel. Ik neem me voor om vroeg te gaan slapen. Laat komen lijkt me immers geen goed begin van zo’n dag.

Lees verder

EmailShare

Rood maar…

AnW laat alvast weten dat ze zonet rood gebrand maar wel voldaan is thuisgekomen van de kust. Nu ja, van De Panne… juist ja… van de 3-daagse van De Panne Koksijde… koers dus.

Zodra AnW zelf weer “pap” kan zeggen leest u hier wel wat er zoal is gebeurd.

EmailShare