Categorie archief: Weblogverhalen

Een weblog zoals Facebook of Facebook zoals een weblog?

Ik stelde de voorbije maanden vast dat ik meer en meer iets langere Facebook-posts schrijf. Meestal met een foto erbij. In 98% van de gevallen een foto van een Border Collie overigens. Dus gebruik ik Facebook zo niet een beetje als weblog?

Anderzijds herinner ik me dat ik vroeger veel plezier en ook steun gevonden heb in het onderhouden van een/van mijn weblog. Neen, niet dat ik hier veel medische verhalen zet. Quasi geen. Denk ik. Die steun moet komen van echte mensen. In real life zoals ze dan zeggen. Maar zelfs op doodgewone posts als deze hieronder van exact 10 jaar geleden, kwamen bijvoorbeeld wel fijne reacties.

Terug meer mijn weblog gebruiken dus? Een beetje zoals Facebook? Hier alvast een herinnering van 10 jaar geleden 😉

Jeugdsentiment

Hello world

Plan van de avond = morrelen aan de achterkant van mijn weblog. WordPress bijwerken. Misschien een nieuwe lay-out kiezen. Dus als één en ander in het honderd loopt: dat is maar tijdelijk. Hoop ik.

Een weblog/website die mee is met de tijd

Ik heb de QR-code met de link naar mijn bedrijfswebsite uit de Intro in de rechterkolom verwijderd. Wegens geen bedrijf meer.

De woorden die nu al sinds 2006 de intro vormen, blijken wonderwel actueel te blijven.

De pagina met “info over mezelf” heb ik net wel even aangepast. Maar ook hier zijn enkele essentiële dingen onveranderd. Mijn dromen bijvoorbeeld. Maar ach… als die te gemakkelijk worden waargemaakt, zijn het geen echte dromen. Toch?

En voor wie het allemaal wat minder volgt, mijn wielersite is nieuw en modern enz. zoals bv.:

nieuw

Hond

Een mens past al eens de hoofdingsafbeelding van haar/zijn weblog aan. Een mens vol twijfel die doodgraag haar hond ziet, neemt daarvoor al eens een foto van deze hond (met een heel klein stukje van de mens zelf, nl. de tip van haar verlamde rechtervoet). Zodoende.

Bloggen

Als je je blogposts meer en meer schrijft een week na datum is dit hier dan nog een (internet)dagboek? Of zijn het dan eerder memoires? Geen idee. Maar weet u. Soms – vaak zelfs – ben ik minder fit en gezond dan ik zou willen en dan blijven dingen als schrijven over mezelf/mijn dagelijks leven liggen.

Zo weet u dus ook dat wanneer mijn maandelijkse publication rate weer schommelt tussen 27 en 40 posts in plaats van de recente 6 of… 3 ik weer aan de beterhand zal zijn.

Want ooit word ik beter.

Echt.

Heus wel.

Hoop ik.

Wat ik dan wel nog vaak met dit weblog doe? Lezen. Terugkijken naar wat al geweest is. Uiteraard tik ik meestal namen van coureurs en/of wielerwedstrijden in mijn zoekvak. En dan besef ik hoeveel mooie momenten ik al gehad heb in wielerland. Want dat is en blijft mijn primaire ontsnappingsroute. Of ik klik bij de rubrieken op Grayling of Handbike of… en ik weet beter dan wie ook dat ik hier alleen een goed nieuws show kan vinden. Omdat ik dat altijd al zo wilde en ook nu nog graag zo wil houden. Daarom is het ook vaak stil. Dat begrijpt u mogelijk wel. In elk geval, ik blijf hier ook schrijven. Af en toe. En dat is een keuze die ik maak. Ik alleen. Gelukkig zijn er zo ook dingen…

Nieuwe header

Als je dozen met boeken uit je ouderlijk huis “verwerkt” dan kom je vanalles tegen. Mijn schoolrapporten uit de lagere en middelbare school om maar iets te zeggen. Klasfoto’s. Kinderboeken. Encyclopedieën over dieren of het heelal. Vooral dieren speelden in mijn jeugd  een hoofdrol. In het echt – we hadden er heel wat, van konijntjes, cavia’s en katten over geitjes en schapen tot koeien en paardjes – en in boekvorm. Ik tekende ze ook.

Ja echt. Toen ik klein was tekende ik geen coureurs, maar wel dieren. Vooral paarden.

Ik weet van minstens een iemand die na ondertussen bijna dertig jaar nog altijd een tekening in kleurpotlood van mij van een merrie met veulen in zijn bureau ingekaderd heeft hangen. Ik ben al een jaar of vijftien niet meer daar geweest denk ik (veel trappen…) en toen ik een paar maanden terug in een email te lezen kreeg dat “de paardjes” er nog steeds hangen en dat ze hem doen denken aan gelukkige tijden, moest ik toch even slikken…

Paarden dus. Ik heb ze graag getekend. En ik heb ze uiteraard ook verzorgd, getraind, geaaid en er uren en uren tegen gepraat.

Toen ik een DELTAS boek over boerderijdieren terugvond gisteren begon ik dan ook net niet te huilen. Gelukkiger tijden waren dat inderdaad. Let wel, nu ben ik niet per definitie ongelukkig, maar ik herinner me wel nog andere tijden zonder allerlei beperkingen en met zoveel dieren om me heen dat het nu een soort droom lijkt. Gelukkig zijn er foto’s en tekeningen van.

En zo reed ik vandaag op mijn handbike voorbij het huis van mijn ouders richting velden en ik maakte de foto die ik nu hier en op Facebook in mijn hoofding heb gezet.

cropped-paard.png

Paardjes.
Juist.

Over mijn header en altijd verbonden zijn

Zie je het? Ik heb dan toch een header toegevoegd. Kon het niet laten 😉 Het is een foto van enkele zwaluwen in augustus. Toen ik ze zag zitten, ze waren overigens met velen, verspreid over een hele afstand en over verschillende kabels, moest ik aan de ondertussen bekende cartoons zoals deze hieronder denken.

wireless

En zo kom ik bij het tweede deel van mijn titel. Ik heb wel wat dingen als computers en andere tablets en slimme telefoons. En met onze nieuwe Airport Extreme is er nu nog snellere WiFi in huis. On the go heb ik mobiel internet. Ah ja. En zo ben je altijd verbonden. Cool.

Of niet?

In mijn nieuwe leven dat een week of twee geleden begon, zet ik die slimme telefoon regelmatig gewoon uit. Ik beheers mijn goesting (gewoonte?) om regelmatig mijn emails te checken. En Facebook, Twitter en Instagram? Ja. Graag! Voor entertainment purposes only momenteel.

Het was wennen. Maar ondertussen vind ik het wel fijn zo 🙂

Hier en daar wat aanpassen

Dat deed ik vanmorgen. Hier. Op mijn weblog. Ander theme, pagina “Nog Blogs” verwijderen, de about me pagina aanpassen, de intro idem. Enfin, en nu nog eens een paar extra widgets en/of plugins opzoeken. Of zijn net dat de dingen waarlangs stoute mensen mijn weblog vinden en inbreken?

Hmpf

Alweer een dag en een nacht geen weblog wegens security breach in mijn WordPress directory en dus de hele webruimte inactief gezet door webhost. Hmpf. OK, ik kan dat oplossen, maar meer dan de opgeladen malware verwijderen, paswoorden wijzigen (zowel voor MYSQL als voor WordPress), manueel de laatste versie van WordPress installeren en upgraden van de db kan ik niet doen. Of is er toch nog iets?