Struggle for life

Schaamteloos

blog

RECLAME

Even verduidelijken: mensen die vóór 8 mei via an.wauters@telenet.be intekenen op deze piëzografiek zijn helpende helden voor mij. Kostprijs 100 euro. Uitleg over de techniek en foto van het beeld op de .jpg die hierboven als afbeelding wordt gebruikt.

Als een doodernstig thema grappig verfilmd wordt…

… dan krijg je een film zoals deze:

Een man heeft na een jaar longkanker te bestrijden beslist daarmee te stoppen vanwege er zijn nu nieuwe uitzaaiingen en om “alleen maar” tijd te kopen vindt hij chemotherapie nu echt niet meer nuttig. Dus kiest hij zelf voor het eindpunt. En dat komt er nu wel snel aan. Zijn vriend sinds lang vliegt vanuit Canada naar Madrid om enkele dagen met hem door te brengen. En er is ook een volwassen zoon in Amsterdam en een hond. De hond heet Truman. Zei ik al dat de titel van de film Truman is?

De ” ” bij alleen maar hierboven zette ik er zelf bij. Dat hoort niet echt bij de synopsis. Maar is het dat vraag ik me af? Alleen maar tijd kopen. Het is een vraag die me niet vreemd is. En in tijd kan je veel doen. En veel niet meer doen, dat ook. Dat wat wel gedaan kan worden, kan zo mooi zijn. Toch?

Zie. Ik zet overal een vraagteken achter. Ik weet het ook niet. Wat moet er met zijn hond gebeuren als hij sterft? Hoe vertel je het je dichtste familie? Hoe reageren mensen of waarom negeren ze je? Helpen drugs – als in marihuana – niet beter dan sommige pleisters en pillen?

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het antwoord op dat laatste is trouwens ja, maar zeg tegen niemand dat u het van mij heeft.

De film hebben we gezien in een aula waarin een aantal mensen mijn situatie behoorlijk goed kennen. Dat leverde na de film onderzoekende blikken op. En berichtjes op mijn gsm tot ruim na middernacht. En daar was ik blij mee. Met die berichtjes. Ik schrijf dan ook minstens 1 x danku als zo iemand pakweg om half één ’s nachts mij alsnog toewenst dat ik wel in slaap zou geraken. En dan huil ik. Maar zeg opnieuw tegen niemand dat ik u dat gezegd heb. Deal?

PS. De film zat vol humor. Echt.

Bang geweest

Vorige week. Het begon eigenlijk al nog een paar dagen eerder, maar vooral maandag en dinsdag stond ik doodsangsten uit. Oncologie doet dat soms met een mens. Hoe daarmee om te gaan? Ik weet het – nog altijd – niet. Ik probeer wel. Doe mijn best. Want dat moet je doen. Zeggen ze.

Gelukkig zijn er ook die zeggen dat het OK is om je slecht te voelen. Of bang. Zelfs doodsbang. Oef.