Grayling

2017, welkom!

DSC_3139

Zo hee. We zijn een jaar verder. Ja, ik ook. Sinds de vorige post is er wel wat gebeurd van operaties tot een verblijf in Amsterdam rond koersdingen over nog net telbaar veel gemiste en een paar bijgewoonde lessen en nog meer complicaties, maar nu zijn we dus plots al in 2017. ’t Gaat “goed” met mij. Wéér een jaar verder want ik was in december ook al verjaard namelijk.

Anyway, momenteel druk bezig met lezen over jonge honden en meer specifiek over een oudere hond en daarbij dan een jonge hond als in daarbij een puppy. Spannend! Zeker omdat het binnen exact een week zover zal zijn hier ten huize.

Onze koningin van het huis, aka. Grayling The Rustling Rose (foto) zal haar koninkrijk moeten delen met een kleine prins (waarvan zeer binnenkort hier en elders mogelijk een stortvloed aan foto’s). ER KOMT EEN PUPPY! ER KOMT EEN PUPPY!

Dit keer heb ik er niet zolang moeten voor “zagen” als voor mijn eerste hond ooit die ik kreeg toen ik 16 was, maar toch 😉 Ik kijk er naar uit!

Waarom mijn hond de beste is

Hond

Omdat ze als geen ander zonder voorwaarden naast mijn bed blijft zitten.
(hondenkoekjes zijn geen voorwaarde)

Omdat ze me als geen ander begrijpt.
(het niet antwoorden of bijsturen vergeef ik haar)

Omdat ze de trouwste hondenogen heeft.
(andere honden hebben NIET dezelfde)

Omdat ik tegen haar alles, maar dan ook echt alles vertel.
(nogmaals, zonder tegenspraak kan ik wel praten)

En omdat ze een zachte knuffelbeer is die komt als ze geroepen wordt.

Misschien is het vooral dat laatste?

Niet alleen maar dat, maar het is wel belangrijk. En gelukkig begrijpt ze het commando “pootjes op de grond” ook wel als ik er weer even genoeg van heb van die hondenpoten op bed of in de zetel en die snuit in mijn gezicht. Want ook dat gebeurt wel eens. Echt! Maar nu ga ik haar bij me roepen. Moe van het tikken… ben ik… En ik weet dat als zij komt ik dan al snel denk aan andere dingen en zelfs weer kan lachen.

“Meisje!”
“Komze.”
“Ja, dat is flink.”

Onze dag van gisteren

Wat was het gisteren? Zondag 30 maart 2014. Gent-Wevelgem. Een wedstrijd waar ik nog nooit live naar ging kijken. Echt! Nog nooit. Straf he?!

Gisteren dus wel 😉 En… ik was niet alleen:

DSC_3518

Er zaten nog twee toeristen tegenover mij in het gras langs de weg: mijnheer AnW en Grayling.

DSC_3668

Aan mijn linkerkant ook veel beestjes. De dames die zorgden voor de produits de ferme van de boer op wiens erf ik mijn auto had geparkeerd. Deze dames bleken niet superveel interesse te hebben in de koers. Ik schrijf produits de ferme, want we bevonden ons in Frankrijk. In de buurt van Cassel, meer bepaald in Oxelaere. OK, niet meteen de meest coole naam voor een dorp, maar de koers kwam er wel door en er was geen supporter (gek of niet gek) te bekennen behalve ik. Rust. Zon. Koers.

En zo… had Fré Veuchelen in de kopgroep rustig de tijd om mij te zien zitten en van die dingen. Dat gebeurt echt niet vaak. Toen ik deze foto’s maakte, was mijn dag dus eigenlijk al geslaagd:

DSC_3723
DSC_3729

Het peloton moest dan nog komen. Ze kwamen van links voor mij. Dat is dus van rechts achter Grayling 😉
DSC_3713

DSC_3734

Nadat elke renner gepasseerd was, reden we richting Wevelgem. Intro VZW had me een parkeerbewijs opgestuurd en er was een rolstoelzone voorzien aan de aankomst. Zoals ik in mijn inleiding al schreef, ik was daar nog nooit dus het was toch even afwachten.

Maar… het was inderdaad “aan de aankomst” 🙂 De boog hing net niet boven mijn hoofd.

boog

DSC_3777

En daar staan ook nadars. Uiteraard. En dan mag je nog een hele goede lens op je fototoestel hebben zitten, geslaagde foto’s maken vanuit een rolstoel moet je dan niet proberen. Dat besefte ik snel (zie de foto hierboven een uurtje ofzo voor de aankomst) maar hey… de sfeer aan de finish van een grote koers opsnuiven op zich is al de moeite waard toch?

foto 1-1 Grayling zit een tijdje naast me en kan net tussen de reclamepanelen door kijken. Alleen was wel duidelijk dat zij de koers in Frankrijk in een grasberm zien passeren veel leuker vond dan in de drukte van de finish op de voorspelde massasprint wachten 😉

Ik wil zelf toch “het” moment niet missen. Ik zet de oude lens terug op mijn fototoestel omdat die een ander bereik heeft (minder inzoomt dus) en neem me voor om zonder in het vizier te kijken gewoon af te drukken als de sprint in volle gang is en me niets aan te trekken van scherpstellen en andere belangrijke dingen en zo komt het dat u op de podium diptic collage hier rechts het volledige podium van Gent-Wevelgem editie 2014 ziet zoals ze op een meter of drie voor de meet voor mijn neus passeerden. Degenkolb was hier al duidelijk voorbij de Fransman en Sagan is een mooie derde.

Nadat de rappe mannen binnengekomen waren, kwamen de klassieke coureurs zoals Cancellara aan. Geen massasprint voor Fabian. Wel nog eens goed getraind voor zondag.

Net als Stijn Devolder. Die slaagde er verdorie bijna in om de massasprint te ontlopen. Allez, jong. Zo schoon!!! En dus… toen Stijn rustig binnenreed kreeg hij alle handen op elkaar. Ook die op de VIP-tribune. Het is hem gegund.

We reden vlot naar huis en toen ik daar gisterenavond even snel in de zetel door al mijn foto’s ging (ik denk wel een paar honderd van Grayling met mijnheer AnW) was ik moe, maar tegelijk voldaan. De keren dat mijnheer AnW en Grayling mee naar de koers gaan zijn in een wielerjaar op één hand te tellen. Gisteren was zo’n dag. Top!

Plannen voor deze week? Wellicht geen Driedaagse De Panne-Koksijde voor mij (wel les Spaans enzo) en plannen maken voor zondag. Ronde van Vlaanderen kijken. Live. Uiteraard…

7 jaar!

pup

Op 16 maart 2007 is ze geboren. Grayling the Rustling Rose, de dochter van Erinn en Lunatic woonde de eerste acht weken bij Rosita en Lieven in Zwijndrecht.

De foto’s in het vierkant hier rechts zijn gemaakt tijdens haar eerste maanden in Keerbergen. Zeven jaar wordt ze vandaag. Wow… is dat echt al zolang geleden dat ze zo’n klein teddybeertje was?

Niet dat ze nu niet meer lief is he! Schattig en mega-aaibaar is en blijft ze. Hopelijk nog lang!

oktober

Deze foto dateert van oktober 2013. Vorige week kocht ik een nieuwe, lichtsterke lens voor mijn fototoestel. Misschien eens een nieuwe fotoshoot inplannen met Grayling. Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb…*

Vandaag krijgt Grayling nóg meer knuffels dan anders én een nieuwe kluif. Er ligt ook een mooi, nieuw kussen in de hondenmand en – wat ze nog niet weet – er is een nieuw speeltje in huis, maar dat krijgt ze pas straks.

Of wij onze hond verwennen? Bwah… misschien een heel klein beetje 😉

* Deze zin heb ik ontleend aan Louis Neefs.

Familiebezoek

Grayling ging op familiebezoek vandaag. Niet bij mijn ouders of schoonouders, maar bij haar eigen Border Collie familie. Ons grootste huisdier heet immers voluit Grayling The Rustling Rose en vandaag ging ik met haar langs bij Lieven en Rosita in Zwijndrecht. Daar bij hen thuis is Grayling zo’n 6,5 jaar geleden geboren. Daar kreeg ze haar eerste knuffels (ook al enkele van mij). En daar is ze altijd welkom!

We ontdekten o.a. dat Grayling liever chocoladekoekjes ziet dan een chocoladekleurige Border Collie puppy, maar dat is ook wel ongeveer wat ik van haar had verwacht 😉

Schattig vond ik haar wel toen ze met een gekregen beentje maar meteen gezellig tussen Lieven en Rosita bij in de zetel ging liggen/zitten.

Ze vindt overal de beste plaatsjes onze Grayling 🙂

Thuis mag ze bijvoorbeeld niet in de zetel. Betekent dat ze er nooit in gaat liggen?

zetel

Niet dus 😉 maar ALS ze het toch doet weet ze wel dat het niet mag. Echt hoor! Ze weet dat… Denken wij dan maar…

“Thank you, Grayling”, zegt Inspector Morse

Neen, de foto hierboven is niet door Photoshop gehaald. Hij zegt het echt: “Thank you, Grayling. Thank you very much.” Grayling is de voornaam van de vrouwelijke patholoog die invalt voor Max. Dus toen wij een Border Collie pup kregen in het jaar waar we een naam moesten vinden die begon met de letter G zette ik Grayling bij op de longlist. En dan op de shortlist.

En zie, nu staat het op haar paspoort 🙂

Grayling The Rustling Rose. Still happy with that!

Of hoe Inspector Morse echt wel belangrijk is voor mij…
(foto komt uit aflevering 8 trouwens)

Foto’s uit Frankrijk met geen coureurs op

Ja, die zijn er ook. Alle foto’s hieronder zijn gemaakt met mijn Samsung Galaxy S4 en gewoon verkleind zonder bewerken. Best goed vind ik ze. Niet bewerkt wegens… geen tijd. Don’t ask. Ik vertel het u toch 😉

Ten eerste ben ik na onze thuiskomst eventjes – euh, wel ja… – ziek geweest. En verder was ik op de kermis, ging ik zwaluwen tellen (later elders meer) en was ik een dag of twee op pad in de Tour de Wallonie en nu weer even ziekerder maar morgenavond is er alweer een criterium om naartoe te gaan dus u begrijpt: de goede uurtjes zijn kostbaar!

Anyway… foto’s dus. Komen ze!

Ons plan luidde: met Grayling op vakantie naar Frankrijk. Dus moesten we wel wat aires aandoen langs de Franse snelwegen. Wandelingetje, beetje water… u kent dat wel. Grayling vond alles goed.

En met deze auto kon alle bagage én de rolstoel samen in de koffer dus had Grayling de hele achterbank vrij. Daar zat ze niet los. Natuurlijk niet. Grayling droeg een autogordel-voor-honden en die klik je dan vast in de gewone-gordel-aansluitpunten-voor-mensen.

De foto’s hieronder tonen Grayling die afwacht wanneer die koers nu eindelijk gaat passeren (op dinsdag was dat) en als er dan toch niets te zien is behalve “mijnheer AnW eet een boterham” dan kan je maar beter die boterham heel erg goed in de gaten houden 🙂

Op woensdag en donderdag hebben we pasjes voor het zogeheten Village Départ. Dat is een soort tentenkamp dat aan elke start wordt opgebouwd en waar je vanalles en nog wat kan bekijken. Van steltenlopers en straatanimatie tot een filmpje over de Tour van vorig jaar. Ook de leiderstruien van die dag kan je bekijken. Oh en je krijgt/neemt er gadgets. En eten en drinken. Gratis. ’t Is zo’n VIP-ding, maar eigenlijk dus gewoon een tentenkamp…

Ah, en nog iets. Wij sliepen alle vier de nachten in Dinard. En dat ligt aan de kust. We hebben zelfs de zee gezien. Elke dag. En op verschillende plaatsen. Heus waar! Ja, ook op de dag van de tijdrit. Tijdrit? Ja, ik was… ah wacht, maar dat stond bij thuiskomst gewoon in de krant…

Zon voor één dag?

Tijd genoeg net voor een paar foto’s. En voor een nieuwe hoofding hier bovenaan de pagina. De oude hoofding toonde Grayling nog als puppy. Zij is nu al zes… Nog niet zeker over deze nieuwe. Ach. Zien nog wel.

Ook gedaan vandaag: zoek Grayling 🙂

Op Twitter

Ik installeerde onlangs de Twitter-app op mijn Windows 8 laptop. Toen ik dan even daarna bij “ik” ging kijken, zag ik dat de app een soortement collage had gemaakt (zie foto) van de laatste tien foto’s die ik de laatste tijd aan mijn tweets had gehangen. Ik zag coureurs, stickers van coureurs, Grayling, Grayling en de handbike, een reebok en een foldertje over dingen die je moet doen om fit te blijven in je hoofd.

OK, dat vat het (“ik”) wel mooi samen vind ik 🙂

Enig minpunt aan de app is dat ik nog niet ontdekt heb hoe ik er een tweede tweet-handle kan aan toevoegen en switchen tussen multiple – in mijn geval twee – accounts. Op de iPhone-app gaat dat vlot dus zou ik het hier ook wel willen kunnen.

Ter info:

  • An Wauters op Twitter = @an_w
  • 3Top op Twitter = @3TopCommV

Grayling en de handbike

Als je tegenwoordig het interview na de koers beluistert met de winnaar dan kan je er zeker van zijn dat hij zijn ploeg bedankt. In gelijk welke taal. De teammates zijn altijd super.

Ik heb ook een ploegmaat. Ze is altijd bij mij. Bepaalt mee het tempo en wil alleen lieve woordjes in return. Niet dat ze mijn weblog mee kan lezen. Dat doen Border Collies niet.

Maar ik wou het toch ook hier even zeggen:“Grayling you’re the best!”

Er is er één jarig

Grayling the Rustling Rose wordt vandaag zes jaar! Feestje 🙂 Ze kreeg thuis toch al een nieuw speelgoedje en lijkt daar erg blij mee. Zoals altijd eigenlijk. Blije hond, die Grayling!

De jaarlijkse inentingen

Warning: more pictures showing Grayling the Rustling Rose might turn up on this weblog in the nearby future. End of warning.

Ja, waar het hart van vol is…

Dit is Grayling gisterenavond in de wachtzaal bij de dierenarts. In de box naast haar zit Lance, onze kater. Ze kregen elk een aantal spuitjes. De jaarlijkse inentingen en een check-up. Allebei fit bevonden. Hip hoi!

Zondag

’t Is open-deur-weekend bij De Standaard Boekhandel. In Mechelen kwamen er dan ook een paar auteurs signeren vandaag en Bart Debbaut was daarbij. Die ken ik wel een beetje dus wou ik hem wel bezoeken. Dat deed ik. Zijn boeken heb ik al, maar een praatje maken is altijd leuk. Ik had vooraf gedacht een boek van een collega van hem te kopen en te laten signeren, maar die zat er zo ongeïnteresseerd bij dat ik hem maar met rust liet. Wel kocht ik de nieuwe Pieter Aspe. Maar ik ben ook al een paar dagen in Post voor Mevrouw Bromley aan het lezen van Stefan Brijs. Dus nu heb ik een dilemma: eerst Aspe of voorrang voor Brijs. Ik zie wel. Morgen. Ofzo.

Iljo en Kenny hebben Grenoble gewonnen 🙂 en nu is het cross op TV 🙂

Oh ja, Grayling en mijnheer AnW waren ook mee naar Mechelen. Toen ik even alleen met Grayling zat te wachten op mijnheer AnW zeiden bijna alle voorbijgangers iets als:”Zie hoe ne mooie” of “Zo’n lieve hond!” of “Zie hoe schattig.” Fier baasje ik.

Snackbal

Wat doe je als je zelf niet meteen iets nodig hebt en je wil iemand verwennen? Iets voor de hond kopen dat zij eigenlijk ook niet nodig heeft, maar dat wel leuk is! Een snackbal bijvoorbeeld. De vorige is al meer dan een jaar kapot. Nu dus tijd voor een nieuwe.

Macro

Onze klimroos staat in bloei. En dat betekent een af- en aanvliegen van beestjes. En die wilde ik wel eens op foto krijgen. Soms lukte het. Soms niet.

Note to self: als je daarna een aanstormende hond wil fotograferen moet je eerst de instellingen wijzigen… Anders krijg je dit:

En Lance die was er ook, maar een kat fotograferen kan alleen als hij niet naar je kijkt en je voorbijloopt alsof je er niet bent, lijkt het wel 😉

Grayling model

En dan heb je een nieuw fototoestel en dan wil je oefenen! Grayling buiten laten, beetje spelen, proberen foto’s maken. Hm. Zou handiger zijn als iemand anders zou spelen en ik alleen de foto’s moest maken, maar dat is dan voor vanavond. Dit is de oogst tot nu toe.

Op deze laatste zie je de buik van Grayling 😉

Ik ben niet geheel ontevreden. Al kan het altijd beter. Veel meer dan het toestel voorzien van een UV filter en hem op autofocus laten staan kan ik nog niet. Dat wordt dus veel oefenen nog! En de handleiding eens grondig lezen. En veel rondsurfen.

’t Zijn schelmen

Net werd ik wakker en wie lagen er prinsheerlijk naast mij in bed? Juist ja. Grayling en Lance. Lieflijk naast elkaar. Schattig.

Ware het niet dat ze dat eigenlijk niet mogen. Op bed liggen.

Dus ik werd wakker en zei:”Awel?” en toen keken twee paar ogen me zo schuldbewust (Grayling) en uitdagend (Lance) aan. Ondertussen ligt Grayling naast mijn bed op de grond en is Lance buiten gelaten door een bezoeker. ’t Zijn schelmen. Alletwee. Maar zo lief dat ze zijn!

Hulptroepen (2)

Ook deze assistent wijkt niet zo veel van mijn zijde. Meestal ligt ze gewoon op de grond naast mijn bed, maar af en toe komt ze toch ook een kijkje nemen. Je weet maar nooit he 😉

Er is er eentje jarig, woef!

Ja hoor, Grayling wordt 5 vandaag. Vijf! En het lijkt alsof ze hier nog maar een jaar is. Dat is voorbij gevolgen. Voor cadeau mocht ze alvast mee op de Dijledijk gaan fietsen. Straks nog een extra beentje wellicht en wie weet nog een speelgoedje.

We gaan immers naar de hondenkapper vandaag. En die verkopen al die dingen. En aangezien ze jarig is…

Grayling op wandel

Grayling was een beetje in de wind vandaag. En dan bedoel ik niet dat ze dronken was. Wel nam ik ze mee voor een kort stukje handbike (2km) en er stond nogal wat wind in de Dijlevallei. Hierboven hebben we wind in de rug. De twee hieronder hebben we wind op kop.

En deze is er eentje tussen de bomen. Geen wind 🙂

Onlangs bij de dierenarts kreeg ik nog van haar te horen dat Grayling net een fotomodel was. En ik bedacht me dat ik dit jaar nog geen foto’s had gemaakt. Bij deze is dat rechtgezet!

Grayling the Rustling Rose

Wel ja, zo gaat dat dan. Ik koop een nieuwe game en wil die spelen. Dat kan natuurlijk vanuit de zetel die in de buurt van de TV staat, maar ik had een herfstig gevoel en dan doe ik nogal eens het volgende: tafeltje opzij schuiven, dekbed en dekentje op de grond leggen en me met nog een paar kussens daarop voor de TV installeren. Mijnheer AnW is niet thuis dus ik voel me niet gegeneerd om de living op stelten te zetten. En zo is er hier nog eentje! (zie titel)

Eerst komt ze tussen mijn benen liggen met een zakelijke snuit op alsof ze gewoon even dag komt zeggen, maar algauw palmt ze meer ruimte in alzo:

Toegegeven, het is efficiënt! En dan zeg ik iets van: “Allez, meisje… maak plaats,” en gaat ze weer naast me liggen.

De blik die ik dan krijg is er eentje tussen gewoon lief en schuldbewust. Maar naast mij mag ze liggen. Graag zelfs. Ik zou ze immers niet meer kunnen missen onze “meis”. Grayling dus.

Grayling naast de handbike

Een punthoofd kreeg ik ervan. Use-cases en hun beschrijvingen, prototypes die nog een klein beetje aangepast moesten worden en dan ingevoegd en genummerd en…

Ik ben dus nog altijd druk bezig aan mijn rapport en dat is op zich wel goed, maar daarnet werd het me eventjes te veel. Ik bedacht dat dat misschien een goed moment was voor een korte fietstocht met Grayling. Het was voor haar alweer een tijdje geleden dat ze nog meegelopen had, maar het ging goed. Flinke meid!

Buiten spelen

Grayling moet gedacht hebben als jullie tafels en stoelen en eetgerief en boeken enz… buiten sleuren omdat de zon schijnt dan mag mijn speelgoed ook allemaal naar buiten!

Vandaag lag ze dan ook met haar Wubba Kong gek te doen op het gras 🙂 terwijl die normaal eigenlijk als binnenspeelgoed wordt gebruikt.

Puppies aaien

Ik kwam deze middag binnen bij Lieven en Rosita en zag in een grote ren 8 kleine Border Collies. Oooooooh… hoe lief! En dat het zusjes en broertjes van Grayling zijn (zelfde pa en ma) speelde ook mee in het meteen in mijn hart sluiten natuurlijk.

Even later had ik er eentje op schoot. En daarna nog eentje. En ook van dichtbij waren ze ooooooooh zo lief 🙂

Kijk maar:

Een hond en drie poezen op de foto

Fototoestel testen. Van boven naar onder op de foto: Grayling the Rustling Rose, Lance onze kat, de gestreepte kater genaamd Arthur (Tuureke) die uit dezelfde nest komt als Lance, Oscar de wit-rosse kater die een jaartje later bij hetzelfde gezin geboren is. Arthur en Oscar wonen bij mijn ouders.

4 jaar (update)

Er is er eentje jarig 🙂
Woef, woef, woef… Hoeraaaaaa!

Update 12u33: We hebben aandelen bij Kong gekocht zo lijkt het wel 😉

En dit tot grote tevredenheid van Grayling…

Met veel dank ook voor de foto’s!!!

Grayling in de puppytijd

Ik ging vandaag door een reeks foto’s die nog op de oude PC staan. En ik belandde als vanzelf in Grayling haar puppytijd. Mijn hond mooie hond natuurlijk, maar geef toe: was ze niet allerschattigst?

Grayling en de handbike

Het was al half vijf en dus als ik nog wou fietsen moest ik dan wel vertrekken. Ik had net kiné gehad dus mijn spieren en vooral mijn schouders die belangrijk zijn voor de handbike waren goed los. Toen bedacht ik dat ik toch maar even weg zou zijn en dat het misschien wel leuk was om Grayling mee te nemen. Tenslotte had zij dit jaar ook nog niet meegelopen.

Dus we vertrokken. Eerst wat onwennig en vooral heel snel. Alsof ze wist dat ze met mij en mijn handbike hogere snelheden mag en kan maken dan te voet met mijnheer AnW.

Voor haar eerste keer hield ik het op 3,32km.
En ik maakte foto’s als deze:

Kerstboom met nieuwsgierig aagje

Gisteren cadeautjes gekocht, maar dan te moe om ze in te pakken. Vandaag papier errond 🙂 en onder de kerstboom gelegd.

Voor alle duidelijkheid: de Border Collie links onder de boom geven we niet weg! Dat is Grayling in de hoedanigheid van nieuwsgierig aagje.

“Hoezo jij bent aan die boom bezig?”
“En waarom mag ik niet met mijn snuit in de takken zitten?”
“Wat doen die dozen daar?”
“Toch eens nakijken of daar geen hondenkoeken in zitten!”

Nieuw kussen voor Grayling

Sinterklaas is geweest!

Althans voor Grayling toch. We waren bij Intratuin met als doel wat nieuwe kerstdecoratie te halen maar de “Dog Residence Original” hondenkussens waren in reclame. Dus… kreeg mevrouw een nieuw kussen.

Dikker dan het vorige. Meer comfort? Wellicht wel. Toen we thuiskwamen meteen het oude kussen vervangen en Grayling sprong erin alsof ze nog een gekke puppy was. Even later kreeg ze  nog een nieuw kauwbeen in buffelhuid en ook daarmee trok ze naar haar nieuw kussen.

Kat en hond

Nu Lance (de kater) goed geneest, mogen hij en Grayling (de Border Collie) weer samen spelen. Alleen hou ik ze wel nog in de gaten dat ze niet te wild worden, maar tot nu toe valt het mee.

Grayling is een profiteur

Immers als ik met iemand bel dan durft ze wel eens bij mij op bed of bij mij in de zetel sluipen. En ja, sluipen is het goede woord. Grayling kent immers haar plaats. Ze mag overal in huis liggen, maar niet in bed en niet in de zetel.

Dus wanneer ze daar wel gaat liggen, beseft ze heel goed dat dat eigenlijk niet mag en doet ze dat niet met een snelle sprong maar ze stapt dan heel rustig tot bij mij goed wetend dat ik als ik aan het bellen ben haar niet meteen de levieten ga lezen. En dan is het gesprek gedaan en dan kijkt ze met lichtjes triomfantelijke ogen naar mij. Ik moet dan alleen haar naam zeggen en ze springt weer op de grond.

Vanmorgen kon ik het niet laten om snel even een foto te maken van Grayling op mijn voeten in de zetel net na mijn telefoontje.

Grayling na het borstelen

Ik had net Grayling geborsteld en liet haar daarna nog even buiten. Borstelen is immers niet iets wat ze graag laat doen en nadien kan ze wel wat activiteit gebruiken. Wat doet mevrouw dan meteen met haar pas geborstelde vacht?

Juist ja, eens goed in het gras gaan rollen… Ach, ik vond dat niet erg en we speelden nog wat met “de krant”. Dat is een plastieken exemplaar dat in een ver verleden ooit: “Piep”, zei, maar nu gewoon een “gooiding” is geworden. Allemaal iPhone foto’s.

Grayling op GVA

Och zie, ons meisje staat in de krant. Het is te zeggen in een soort gepersonaliseerde applicatie van de krant vermoed ik, maar het is wel leuk voor ons.

Grayling, de nieuwe leiband en ik

“Hallo ik ben Grayling!”
“En dat mooie, grijs-zwart-gele ding is mijn nieuwe leiband.”

Jaja, we hebben ons meisje een cadeautje gegeven. En onszelf eigenlijk ook want het “handvat” is ergonomisch zeer verantwoord 😉 En de halsband zelf heeft een label waarop ergocomfort staat. Superhandig kliksysteem ook. Kortom een goede investering!

We hebben het dan ook meteen even met de handbike uitgetest 🙂

Filmpje met Grayling

Je kan niet geloven hoe blij we zijn dat ze weer kan spelen en lopen en zich krabben enz… met de gekwetste poot die ze had 🙂

Mijlpaal voor Grayling

Voor het eerst sinds haar operatie nu 3,5 maand geleden nam ik Grayling daarnet even mee naast de handbike. Ze wandelt elke dag twee keer met mijnheer AnW, maar mee fietsen deed ze nog niet. Nu wel. En ze deed het prima. Ze leek het ook leuk te vinden aan haar staart en oren te zien dus wat wil je meer hebben? Ik ben blij dat we haar lieten opereren. Dit zou ik niet willen missen!

Een stuk tuin voor Grayling

Onze tuin is helemaal rondom omheind. Grayling vond het vroeger leuk om aan de straatkant heen en weer te sprinten achter voorbijrijdende auto’s of fietsers aan.

We vermoeden dat ze in zo’n sprint haar kruisbanden scheurde en we willen zo’n ongeval in de toekomst natuurlijk vermijden. Dus… hebben we achter het huis een kleiner stuk omheind waar ze vrij mag lopen. Als we op het terras zitten kan ze ook bij ons, maar aan de straatkant kan ze niet meer.

Ze heeft dus een eigen stuk tuin gekregen 😉

En ze vindt dat best OK.
Het ligt immers bij het kippenhok en dat interesseert haar mateloos. Woef!

Grayling is helemaal OK!

Goed nieuws vandaag in de dierenkliniek in Merelbeke. De geopereerde achterpoot van Grayling is weer helemaal netjes aan mekaar gegroeid. Ze mag vanaf nu dus weer alle bewegingen doen. Ook springen, trappen nemen of vrij rondlopen. Ze sprong dan ook maar meteen zelf terug in de auto toen we naar huis kwamen. Ze was ter plekke ook heel lief voor alle dierenartsen trouwens. Eens thuis was het eerste wat ik deed een aantal van haar speelgoedjes teruggeven. Die heeft ze drie maand moeten missen. En of ze er blij mee was…

Moral halen waar die zit (met Grayling)

Vanmorgen had ik een idee. Zou ik niet eens op bezoek gaan bij de ploeg Topsport Vlaanderen – Mercator en een paar tekeningen laten signeren? Even afgetoetst en ja hoor, het kon. Zo kwam het dat ik rond 13u30 vertrok richting Maastricht. Zo rond drie uur was ik ter plaatse. Grayling was erbij.

Voor haar was het de eerste keer weer mee op stap sinds haar operatie. Dat was duidelijk even wennen. In de auto gedroeg ze zich voorbeeldig maar ter plaatse… was ze veel nerveuzer dan anders en ze heeft tegen heel wat mensen geblaft en willen opspringen enzo. Niet netjes. Ik was toch een beetje verrast. Maar ik begrijp het wel. Ze zit nu al maanden binnen bij mij en wil me waarschijnlijk tegen die “vreemden” (voor haar toch) beschermen. Denk ik…?

Anyway, we waren op pad en mijn eerste stop was dus hier:

Bij de mensen van Topsport Vlaanderen – Mercator was ik welkom. Ook met mijn trouwe viervoeter. De tekeningen die ik bij me had werden gesigneerd en ik kon een paar leuke praatjes maken. Ook mijn andere tekeningen tonen enzo. Altijd leuk voor mij zo’n momenten. Blij dat ik daar naartoe ging dus!

Toen ik daar zat had ik weer een idee. Riemst ligt niet zo gek ver van Maastricht. Zou ik daar nog een tussenstop maken? Opnieuw even aftoetsen en ja hoor, ook dit kon.

Dus reed ik van het hotel in Maastricht naar het hotel in Riemst. Daar verblijven in deze periode de ploegen Liquigas en HTC Columbia. Ik kon er opnieuw de sfeer een dag voor de wedstrijd opsnuiven.

Ik zat daar nog maar even toen ik een nieuw petje kreeg van HTC Columbia. Leuk! Grayling was er heel even nerveus, maar meestal viel het hier wel goed mee. Ze kreeg aaikes van Italiaanse mechaniekers van Liquigas en pakken aandacht van de mensen van HTC Columbia. Ik voelde me ook hier weer goed. Beetje praten over de koers en over de toekomst. Meer moet dat niet zijn.

En daarna? Daarna reed ik naar huis, waar ik nu in de zetel lig na te genieten…

Grayling op controle

Gisteren geen blog (en niet naar de les geweest) wegens ziek…

Vandaag een nieuwe dag!

Al vroeg vanmorgen vertrokken we naar Merelbeke naar de Kliniek Kleine Huisdieren voor een check-up van Grayling en dan vooral van haar geopereerde poot. Daarmee gaat alles zoals we al vermoedden naar wens. Dat ze nog licht mankt is normaal, dat ze niet altijd helemaal steunt of soms een beetje vreemd gaat zitten ook, kortom ze doet wat verwacht wordt zes weken na de operatie. De dokter plooide en strekte haar pootje ook in allerlei richtingen en dat deed duidelijk geen pijn dus dat zag er allemaal goed uit.

En nu? Nog zes weken rustig houden, maar de wandelingetjes (nu max 5min) mogen stilaan wat langer worden. Spannend. Binnen zes weken gaan we dan nog eens terug en dan maken ze nieuwe foto’s.

Grayling plant viooltjes

Het is te zeggen ze keek toe 😉 Maar leuk was het wel. Grayling mag absoluut nog niet vrij rondlopen met haar geopereerd pootje, maar we hadden haar aan zo’n haak gehangen waar je  bijvoorbeeld op camping een hond kan aan vastleggen. Zo kon ze toch ook even bij ons buiten zijn. Dat ging goed.

En ons terras heeft wat frisse kleurtjes nu.

Er is er één jarig!

Grayling wordt drie vandaag en dat verdient een aaike 🙂

En een blogpost. Ze herstelt nog steeds van haar operatie, maar dat gaat goed. Althans dat vermoeden wij toch. Binnen een week of twee moet ze op controle naar het ziekenhuis in Merelbeke. We houden haar nog steeds rustig en dat lukt. Beentjes, een puzzel, veel aandacht… alles wat helpt is goed. ’t Is een flink meisje.

Grayling puzzelt, filmpje!

Het was op aangeven van Valéas dat ik leerde over het bestaan van hondenpuzzels. Ik heb er vorige week eentje besteld en die is vandaag geleverd. De Dog Fighter. Ik vond dat wel bij ons passen.

Grayling en ik gingen aan de slag en van de tweede poging maakte ik dit filmpje:

Vaststellingen:

  • Het is ook goede kinesitherapie voor mij!
  • Grayling is een slim beestje.
  • We gaan snel overgaan tot het verhogen van de moeilijkheidsgraad denk ik (dat kan door minder snoepjes te leggen en door het plaatsen van grote “blokkeerblokken” die het schuiven moeilijker maken).
  • De geopereerde achterpoot van Grayling krijgt stilaan weer haar…

Goed nieuws show of is dat goednieuwsshow?

De dag liep goed vandaag. Behoorlijk goed nieuws in ziekenhuisland en nieuwe plannen in wielerland. Wat kan je meer wensen?

Dat Grayling goed zou evolueren bijvoorbeeld en dat doet ze. Hoera! Ze steunt meer en meer op haar gewonde poot en kan al rustig wandelen zonder manken. En dat doet ons plezier. Ze wil ook meer en meer spelen, dus we moeten haar nu echt wel rustig houden met onze stem, maar dat lukt vooralsnog ook prima dus ook hier loopt alles naar wens.

Het gaat dus de goede kant op met alles en dat mag ook wel eens…

Pootje geneest

Dit gaat natuurlijk over Grayling. En het is goed nieuws. Ze maakt al af en toe gebruik van haar geopereerd pootje, likt omzeggens niet meer aan de wonde (die tevens mooi dichtgegroeid is al) en we kunnen haar nog steeds goed rustig houden. Oef. Oef. Driemaal oef.

Daar is de lente

Zo heb ik ons huis vandaag al een heel klein beetje in een lentekleed gestoken. Of zou het toch nog gaan winteren? We zien wel. Dit nemen ze me alvast niet meer af.

Grayling heeft vandaag weer een stapje voorwaarts gezet. Ze steunt al af en toe voorzichtig op de geopereerde poot en dat is goed want zo zit ze exact op het ons voorspelde schema. Alles loopt dus zoals het moet lopen. Hopelijk blijft dat zo!

Met hesje

Mensen die niet zo van honden houden, zijn het wellicht al een paar dagen beu. Al dat geblog over Grayling. Maar zij is momenteel mijn prioriteit nummer één.

De hele nacht bleef ik halfwakker naast haar om haar ervan te weerhouden te veel aan de wonde te likken. Eens ochtend nam mijnheer AnW dat over. Nu doen we het samen. Ze is een schat. Een ietwat felle: “Neen!”, van ons en ze stop met likken, maar natuurlijk probeert ze later wel weer opnieuw. Begrijpelijk. Haar pilletjes – nu ja pillen, ze zijn nogal groot – neemt ze voorbeeldig in. Ik ben echt fier op haar.

De foto is genomen daarnet voor ze met mijnheer AnW heel even de straat op trok voor een plasje. Ze mag maximum 5 minuten wandelen in totaal, maar dat is dan ook voldoende. Onze driepoter… Seffens krijgt ze haar eten.

Het verband is er gisteren door de dierenarts afgehaald. We smeren nu een zalfje om de tere huid wat te beschermen want haar hele achterpoot is natuurlijk kaalgeschoren. Ach, dat groeit wel weer terug. Als de rest ook maar goed komt, dan zullen wij heel tevreden mensen zijn!

En het fluo hesje? Zo is ze van ver zichtbaar in het donker. Ik zou niet willen dat ze nu ook nog door een auto geraakt wordt ofzo…

Knabbeltje

Daarnet heeft papa AnW even op Grayling gepast terwijl ik op cadeautjesjacht trok voor haar. Ze kreeg nieuwe potten, een reeks beentjes (vooral die met calcium zijn een aanrader nu) en een fluo halsdoekje om haar zeker goed te zien huppelen in het donker.

Grayling is thuis

Grayling heeft de nacht doorgebracht in het dierenziekenhuis alhier:

Na een telefoontje vanmorgen om te horen dat alles goed verlopen was, vertrokken we opnieuw richting Merelbeke om haar te gaan ophalen. Dat ging vlot. We kregen een hele uitleg over de nazorg die nodig is en daarna zagen we Grayling eindelijk terug! Natuurlijk wilde ze mee naar huis…

Nu is ze dus weer bij ons:

Ze houdt zich vooralsnog erg rustig. Dat is prima want dat moet ze ook. Ze mag wel wandelen maar niet meer dan vijf minuten en zeker altijd aan de leiband. Geen bruuske bewegingen maken, niet spelen,…

Mijnheer AnW is na zijn thuiskomst vanavond dan ook een stukje met haar gaan wandelen, heel kort voor haar plasje enzo. Nu ligt ze weer bij mij aan mijn voeten. Het verband mag er snel af. Morgen of overmorgen. Binnen zes weken zullen we terug naar het ziekenhuis gaan op controle. Ondertussen kunnen we op de goede zorgen van onze eigen dierenarts rekenen.

Allez… ons meisje kan beginnen herstellen!

Toch niet zonder Border

Kijk!

Dit is een niet al te beste gsm-foto (beetje te donker) van een handdoek met daarop geborduurd 3 schaapjes en een Border Collie. Met veel liefde en geduld gemaakt door Rosita en nu hier naast de iMac op mijn bureau.

Mooi dat ik dat vind… Echt geweldig!

Zo zitten we vandaag en vannacht toch niet helemaal zonder Border in huis 😉 En als ik straks niet kan slapen dan tellen we de schaapjes wel.

Grayling werd geopereerd

Kort: Grayling kreeg een TTA operatie deze voormiddag in de kliniek van de UGent in Merelbeke en dat is goed gegaan! OEF!!

Lang: Vanmorgen hadden we een afspraak in de dierenkliniek “kleine huisdieren” in Merelbeke voor een onderzoek van Grayling en haar kapotte kruisband. Eerst hadden we met studenten te maken, daarna kwam er ook een dokter aan te pas. Die stelden allemaal vast wat we al wisten (kruisbanden vooraan gescheurd met zekerheid, achteraan onzeker) en we kregen uitleg over twee soorten mogelijke operaties. Ze zouden foto’s maken van haar beide achterpoten en ons daarna terug binnen roepen voor meer uitleg. De operatie zou vandaag niet kunnen doorgaan. We zouden later nog eens terug moeten komen daarvoor. Dat was ons ook voordien al gezegd dus dat was geen verrassing.

We mochten in de wachtzaal wachten en konden nadenken over beide operaties. Die ook elk in een andere prijsklasse vielen. Uiteindelijk opteerden we voor de operatie die ze aanraden bij grote en actieve honden (en actief is ze!) en die ook zeker voor een jonge hond best is aldus de behandelende arts. We werden terug binnengeroepen en kregen haar X-rays te zien die er (behalve het letsel aan de kruisband en een – te verwachten – lichte zwelling van de knie) goed uitzagen. Geen artrose ofzo te zien. Ze zegden ook dat er onverwachts een plek vrijgekomen was in het schema en dat we haar als we dat wilden vandaag al konden laten opereren. Euh… ja! Immers hoe sneller de ingreep gedaan, hoe sneller het herstel kan starten en vanzelf beter worden zou het toch niet doen. Grayling kreeg een andere leiband om en werd meegenomen. Ik ondertekende nog wat formulieren en betaalde een voorschot. Alles in orde en wij naar huis.

Nu ja niet echt, wij naar Zwijndrecht naar Lieven en Rosita. Zij leven ook mee met Grayling en ik had nog voedingsadvies nodig voor haar ook want Grayling moet op dieet. Daar nog wat gepraat en dan echt naar huis gereden. We waren bijna in Keerbergen toen ik een telefoontje kreeg op mijn GSM dat de operatie voorbij was en dat alles goed gegaan was. Dat was een serieuze geruststelling.

Zonet kreeg ik nog een tweede keer telefoon om ons te zeggen dat de post-operatieve foto’s er prima uitzagen en dat alles dus gegaan is zoals het moest. Ze is ook al wakker en alert dus ook op dat vlak geen problemen. Ze blijft nu een nachtje daar onder observatie en morgenvroeg mogen we bellen en dan spreken we meteen af wanneer we haar gaan ophalen. Waarschijnlijk in de voormiddag.

Een nerveuze dag die begon om 6u vanmorgen is dus zo goed verlopen als verhoopt kon worden. Dat de operatie zelf ook al vandaag kon plaatsvinden, vind ik een meevaller en de berichten uit de kliniek zijn prima. Meer kunnen we nu niet wensen en morgen zien we haar terug!

Floddertje

Grayling is toch wat rustiger nu ze gekwetst is. Ze lijkt wel nog aanhankelijker dan anders. Ook opvallend: als ik haar een pilletje geef, likt ze daarna opgewonden mijn handen af. We zitten er toch mee in. Woensdag is er hopelijk meer nieuws. Tot dan verandert er eigenlijk niets. Afwachten dus.

Grayling op drie pootjes

Een second opinion bij een tweede dierenarts vandaag bracht hetzelfde verdict: Grayling heeft volledig gescheurde kruisbanden aan de knie rechtsachter. Doorverwijzing naar de dierenkliniek van de unief in Gent dit keer. Een eerste afspraak volgende week woensdag om 9u voor onderzoek en dan volgt er normaal gezien later een operatie. Daarbij worden dan nieuwe kruisbanden gelegd en het oude weefsel wordt weggehaald om zeker te zijn dat ze er binnen 5 jaar ofzo geen overdreven artrose aan zou krijgen. Grayling wordt volgende maand 3 jaar. We zouden haar graag nog een heel hondenleven lang fit en gezond zien rondlopen dus is dit de enige oplossing.

Grayling moeten we tot dan rustig houden, medicatie geven en als we kunnen ijs opleggen. Die laatste twee dingen dat lukt wel, maar rustig houden…

We doen ons best!

Grayling gekwetst :-(

En niet zo’n klein beetje. Ze heeft een gescheurde kruisband. Voor een jonge, actieve Border Collie is dat dus heel erg. En voor ons ook.

To be continued….

Grayling gekapt

Anderhalf uur is er aan Grayling gewerkt vandaag door de hondenkapster. Er kwam een pak wol uit haar vacht. Ze is nu weer helemaal gestroomlijnd en zacht… echt ongelofelijk! Ze heeft ook tijdelijk een soort van fris geurtje. Ach. Dat was om het haar mooi te leggen zeiden ze en dat lieten we dus maar toe. Het haar rond haar tenen is bijgeknipt. Alles is dus weer helemaal in orde.

Grayling kijkt uit

Sinds we de hondenmand op de plaats hebben gezet onder het raam waar vroeger hoopjes DVD’s stonden, gebruikt Grayling haar mand niet meer alleen om in te liggen. Ze gaat er ook rechtop in staan om zo door het raam naar buiten te kijken. Eigenlijk vinden we dat wel leuk.

Wat Grayling zelf dan weer minder leuk zal vinden, is dat we voor haar een afspraak hebben geregeld bij de hondenkapper. 3 februari wordt ze nog eens grondig uitgeborsteld.

Cadeaus voor Grayling

Hoe dat in de hondenkalender gaat met Sinterklaas en Kerst en Nieuw weet ik niet precies, maar mijnheer AnW en ik vonden het een goed idee om Grayling vandaag één en ander cadeau te doen. We gingen naar de dierenspeciaalzaak en we kochten een luxe, grote hondenmand een ribfluwelen kussen met afneembare (wasbare) hoes en een speelgoedje.

Dat laatste zegt: “Piep!”, natuurlijk.

Nadat we alles geïnstalleerd hadden, lieten we Grayling uit de berging. De mand werd langs alle kanten besnuffeld en daarna voorzichtig verkend:

Het was het speelgoedje dat het hem deed want algauw sprong ze er weer in.

En het lijkt er wel leuk in te zijn want ze blijft kwispelen 🙂

Update 19u58: Het is nu al een tijdje donker in huis en Grayling heeft zich te slapen gelegd in haar nieuwe mand. De inburgering is dus geslaagd.

Grayling kijkt eten

Er stonden kwarteltjes op het menu vanavond. Die had ik klaargemaakt met een puree van artisjok, spek en uisnippers en daarbij boontjes, pijnboompitten, eekhoorntjesbrood en gele stekelzwammen. Ik had eigenlijk oesterzwammen gevraagd, maar die waren er niet meer in de winkel. Smakelijk was het wel. En dat vond Grayling ook. Ze keek toch vol belangstelling toe…

Wespen inslikken is niet goed…

… ook niet voor hele lieve en quasi onmisbare tweejarige Border Collies!

Ja, u leest het goed. Grayling heeft eerder vanavond naar alle waarschijnlijkheid een wesp ingeslikt. Gevolg: hond in ademnood en algehele paniek. Na een spoedbezoek aan een bevriende dierenarts en een spuit met iets tegen de zwelling ging het gelukkig al een stuk beter. Nu lijkt alles weer normaal. Oef…

Grayling gaat zomers

Deze middag bij de hondenkapper.

AnW en mijnheer AnW samen: “Ja we hebben haar dit weekend nog gewassen want ze was in een beek gaan spelen op wandeling en ze zag er niet fris uit.”
Kapster: “Oei, en wat heb je gebruikt?”
Wij trots: “Hondenshampo!”
Kapster: “Jaja, natuurlijk maar heb je er daarna ook conditioner op gezet?”
Wij: “Euh, neen.”
Kapster: “Dat had je wel moeten doen. Tegen het klitten.”

OK, wij al blij dat we zo vlug hondenshampo konden opduikelen in ons huis, maar we bleken dus alsnog gebuisd 😉

Het volledig uitborstelen van Grayling duurde meer dan een uur. Ze gedroeg zich daar een stuk beter dan thuis bij dergelijke werkzaamheden. Na al dat geborstel werden de haartjes tussen haar tenen nog bijgeknipt. Ik stond verbaasd te kijken en toen kwam er nog een spuitbus. Grayling werd bespoten met “een andere soort conditioner” speciaal voor zulke mooie vachten. OK, door het over mooie vachten te hebben, wonnen ze mijn hart (wat ze ook wel zullen weten natuurlijk) en liet ik Grayling dus maar lustig bespuiten. Na nog een laatste kambeurt mocht ze nog iets drinken en kreeg ze snoepjes. Wij afrekenen en dan iedereen de auto in en met een hond die naar conditioner rook naar huis.

Zozo, honden die naar de kapper gaan. Het is wat.
Ik denk wel dat we het nog zullen doen!

Haircut

Nu alles hier zowat klaarligt om op reis te vertrekken, dreigt morgen een beetje een verloren dag te worden. Nu ja voor ons dan toch, maar niet voor Grayling. Zij mag morgennamiddag naar de kapper. Kapper voor honden that is. Benieuwd hoe ze het er van af zal brengen. Het is haar eerste keer. Ik ben er zelf zowaar wat zenuwachtig voor.

Kapper

Vanmiddag heb ik mijn kapper gezien. Hij had zijn schaar en tondeuse bij. Ik heb nu beduidend korter haar. Klaar voor verlof 🙂

Volgende week is het aan Grayling. Woensdag mag ze naar de hondenkapper.

Grayling doet een terrasje

En wij dus ook. In Mechelen, eerder vandaag. Mijnheer AnW heeft vanaf gisteren immers verlof en wil daar zoveel mogelijk uithalen. Vandaag een Natuurpunt-boodschap combineren met een terrasje bijvoorbeeld. Aangezien we een plek in de schaduw hadden, vond Grayling het ook allemaal OK.

Plan voor de volgende dagen: platte rust. En TV kijken. Naar de Tour de France.

Heistse Pijl met Grayling

Het was koers vandaag. In Heist op den Berg. Dat is zo’n kilometer of 10 van mijn deur. Daar wilde ik graag bij zijn. Een ideale gelegenheid om Grayling nog eens mee in de drukte van zo’n wedstrijd te nemen. Trainen voor de Tour 😉

Want dat er veel volk naar de koers komt mag bv. op deze foto duidelijk zijn:

Grayling lag er rustig bij. Dat was alvast een goed begin. We (Lieven, Grayling en ik) trokken richting parcours – dat was maar 100 meter verder – en zochten een plek waar Grayling tussen de doortochten door schaduw had en waar ik natuurlijk wel ook goed de koers kon zien. Zo’n locatie was al vlug gevonden, vlakbij een muurtje. Elke keer als de renners passeerden zaten we natuurlijk langs de kant van de weg.

We zaten op een plek waar de renners bevoorraad werden. Toch die van ons:

Grayling deed het goed voor zover er geen mensen te dichtbij kwamen of mij deden schrikken. Dan wilde ze wel eens blaffen. Ook toen de volgwagen van Topsport Vlaanderen – Mercator vlakbij stopte en even bleef staan blafte ze daarop. Zag ze er een bedreiging in? Geen idee.

Anyway, meestal deed ze het dus wel prima. De renners, de drukte rondom, voorbijrijdende motoren en wagens met veel lawaai… allemaal geen probleem. En nu? Ligt ze te slapen hier in huis. Deze zomer mag ze met ons mee op vakantie naar Frankrijk en naar de Tour de France.

De renners van Topsport Vlaanderen РMercator eindigden niet meteen dicht in de uitslag. De wedstrijd eindigde op een massasprint. Wanneer we in de laatste ronde zaten, bolde ik nog richting aankomst zodat ik toch minstens zou horen wie er gewonnen had. Ik hoopte natuurlijk op ̩̩n van mijn favorieten. Het is Greg Van Avermaet geworden. Voor mij een schaduwfavoriet.

Voor de koers begon had ik Iljo Keisse en Frederik Willems trouwens al even gesproken. Helden die zo wel heel dichtbij komen, dat doet altijd plezier. Iljo zag ik na de koers ook nog even.

Enfin, de dag kon niet beter eindigen.

We reden naar huis en ik kreeg een klopje van de hamer. Moe van de hele namiddag in de buitenlucht te zitten. In de zon ook. Nu dus thuis rusten en nagenieten onder andere met bijgaande foto’s. Dank daarvoor aan Lieven! En voor het vervoer trouwens ook 🙂

Update zondag 24 mei om 11u27:

Ik kreeg deze voormiddag nog een foto doorgestuurd van mij en Grayling bij Frederik Willems voor de start. De foto bereikte mij via mijn wielersite. Dat was een leuke verrassing en ik vind het een mooie herinnering:

Bezoekje “thuis” bij Grayling

Vandaag is Grayling nog eens in haar allereerste thuis geweest. Daar waar ze geboren is. Herkende ze het nog? Ze liep er in elk geval duidelijk op haar gemak rond. Ik was er ook bij natuurlijk en zag zo Lieven en Rosita nog eens terug wat toch alweer een tijdje geleden was. Het ging over Borders, koers, computers en Grayling. Allemaal onderwerpen die me wel liggen. Ik was alleen de tijd wat uit het oog verloren…

😉

Grayling en ik kregen bij het afscheid ook nog enkele plantjes mee: Schildersverdriet. Die krijgen zeker een mooi plaatsje in onze tuin!

Nadien thuis heb ik een tijdje geslapen, maar nu probeer ik hier iets van Microsoft Access te begrijpen en dat lukt niet al te best. Pffff.

Maar hey, de dag is tenminste goed begonnen… Je kan niet alles hebben.

Handbiken met Grayling

Het was al van vorige zomer geleden dat ik Grayling nog eens kon meenemen met de handbike. Vandaag moest ik studeren, maar de zon scheen zo aanlokkelijk dat ik me niet langer kon inhouden. Ik moest en zou een stukje gaan handbiken. Eigenlijk met de lichte koorts die ik heb geen goed idee, maar de verleiding was te groot.

En Grayling? Die liep mee alsof het pas van gisteren geleden was.

Weekend deel 1: Grayling op de koers

Kijk hoe blij Grayling eruit ziet! Kan niet missen. Ze zat dan ook op de rennersparking. In Achel. Voor de Beverbeek Classic. Kortom Grayling en ik waren op de koers vandaag.

We begonnen dus bij de renners, zagen de start en reden dan met de auto doorheen Limburg om de renners een keer of drie te zien op de grote lus die ze maakten. Daarna trokken we weer naar Achel om ze daar nog een keer of zes op het plaatselijk parcours gade te slaan. Mijnheer AnW zag ook de aankomst, ik net niet. En Grayling? Die is nog altijd haar rustige zelf op de koers. Behalve als ze aandacht krijgt van mensen. Dan verandert ze in haar springerige alter ego. Maar al bij al deed ze het prima. Het was tenslotte van de Tour de France geleden dat ze nog eens een koers zag passeren.

Oh ja. Renners vanuit rolstoelperspectief? Dat ziet er zo uit:

QuadCamera – meer Grayling

Nieuwe applicatie voor de iPhone op de kop getikt: QuadCamera. Hiermee kan je van 4 tot 8 foto’s razendsnel na mekaar afdrukken. Leuk om te proberen bewegende objecten te fotograferen.

Zoals Grayling komt naar me toe:

Of… euh… Grayling kijkt:

Ik moet dringend eens het huis uit. Andere onderwerpen verkennen 🙂

Grayling kijkt naar de cross, of toch niet

Het was dus cross op TV deze namiddag. Grayling is niet zo cross-minded zo bleek. Ze zet zich met haar rug naar TV en haar blik op mij. Ze heeft me gemist de voorbije dagen. Als ze zich neerlegt blijft ze nu dan ook zo dicht mogelijk.

We zien elkaar wel graag.

Jaarwisseling

Wat ik ervan zal onthouden:

  • de avond gisteren thuis met mijn ouders was gezellig;
  • het vuurwerk dat verschillende buren afstaken was er wel teveel aan voor Grayling (Border Collie) en Lance (huiskat): de eerste lag al hijgend heel dicht tegen ons aan en de tweede kroop helemaal weg onder onze tegelkachel in een hoekje;
  • vandaag was het een leuk feestje na de middag;
  • rechtzitten zoveel en vooral met meer dan één mens tegelijk praten waren allebei heel erg vermoeiend.

Morgen is het een gewone dag. Een dag vol studeren en rusten waarschijnlijk én uitkijken naar zaterdag! Want zaterdag is mijn eerste uitstap van 2009 gepland en dat is dan meteen ook de eerste uitstap sinds begin augustus…

Video: Grayling in de tuin

[wmv width=”320″ height=”240″]http://www.an-wauters.be/films/graylingloopt_0001.wmv[/wmv]

Ik heb een statief! En dus schoot ik op aanvraag wat beelden van een actieve Grayling in onze tuin. Lance figureert ook even in het filmpje en ja, het is mijn stem die je een paar keer hoort 😉 Nu maar blijven (film)oefenen tot zaterdag.

Leercurve

Nadat ik één en ander had gelezen en de batterijen had opgeladen was het buiten al donker. Veel meer dan een paar opnames van Grayling die bij mij naast bed lag kon ik niet meer maken. Dan begon ik pas aan het installeren van de software wat ook behoorlijk wat tijd in beslag nam. Dan eens naar het bewerkingsprogramma kijken. Een blik was genoeg om te beseffen dat er “nogal veel” mogelijkheden zijn en dat ik er mij best wel een hele tijd mee zal kunnen amuseren. Idem voor de camera zelf trouwens. Zucht.

Morgen verder. De camera én studeren. Een combinatie van beide moet lukken!

En nog eens Grayling

Dit keer getekend met stift. Met in het achterhoofd dat ik ze eigenijk eens zou willen schilderen. In het echt. Met olieverf. Maar geen idee of en hoe ik daar ooit zal aan beginnen. In elk geval nog niet direct!

Grayling met herfstkleuren

Of ik een paar foto’s van Grayling buiten in de herfst kon krijgen? Mijnheer AnW ging op pad en dit was het resultaat. En zo komt het dat ik ook bijvoorbeeld een nieuwe hoofding op deze site kon zetten. Ik vind de hoofding en de foto waarop Grayling in een wei staat het mooist. En u?

Hulptroepen in actie

Er was thuis een opruimactie aan de gang in onze DVD-collectie. De DVD’s werden verzameld en opnieuw alfabetisch gerangschikt. Met dat grote werk achter de rug kwam het moment om de DVD’s in de nieuwe bakjes te steken.

Die bakjes bleken prima geschikt… om er poezen in op te bergen. Netjes toch?

Maar toen kwam Grayling. En na een kort gevecht met Lance zorgde zij ervoor dat het toch nog net iets netter was…

 

Bakje omgedraaid en onze kleine kat past ook zo precies in het bakje. Mooi!

Handig zulke hulptroepen in huis 😉 Al hebben ze de opruimactie in zijn geheel wel wat vertraagd, zulke behulpzame beestjes mag je niet ontmoedigen!

Met Grayling op vakantie

Op voorhand was ik er niet helemaal gerust in: een actieve Border Collie meenemen op een trip van vijf dagen met heel wat uren autorijden, wachten,… en andere rustige activiteiten in het verschiet. Nu weet ik dat alles reuzegoed is meegevallen. Grayling paste zich wonderwel aan aan ons nieuwe leven. Ze bleef altijd en overal netjes en rustig bij ons, keek geïnteresseerd rond, sliep als ze moe werd, kortom: ze deed het prima!

Een reeks van 9 foto’s van Grayling in Frankrijk vind je hier.

Poesje!

Een dag vroeger dan oorspronkelijk gepland is ons kleine katertje al aangekomen. Grayling was meteen heel erg geïnteresseerd!

Een naam? Het is nog kiezen. Ik ben voor Lance maar er zijn alternatieven mogelijk. Laat ons zeggen dat we het nog even in beraad houden. Momenteel heet het beestje dan maar “poesje” en “kleintje” enzo.

Stand van zaken: poesje trekt zich van die grote hond weinig aan en Grayling is nog wel iets te enthousiast. Ze hebben allebei hun brekjes gekregen in de berging en braafjes gegeten. Poesje slaapt nu in een mandje in de berging en we hebben de deur dichtgelaten zodat het wat rust heeft. Grayling ligt in de gang… ter hoogte van de deur van de berging!

Morgen mag het poesje het hele huis verkennen. Ik ben eens benieuwd 🙂

PS. Het katje heeft mooie grijze oogjes en geen rode zoals op de foto, ‘k ben gewoon geen goede fotograaf voor zo’n dingen.

Met de hond op reis

Even nakijken wat we nodig hebben als we Grayling meenemen naar Frankrijk:

  • autogordel zodat ze veilig op de achterbank zit: is vandaag gekocht 🙂
  • vaccinatie tegen rabies: had ze vorig jaar en is nog geldig, OK dus;
  • andere inentingen: moet ze deze week opnieuw krijgen;
  • gezondheidsattest? hebben we nog niet…
  • andere dingen?

Vergeten we nog iets? Nu ja, natuurlijk nemen we haar eten, eetbak, dekentjes, beentje, … en waarschijnlijk ook de bench mee.

Puppies!

Vandaag was ik in een wonderland zonder wielrenners. Dat bestaat ook. Er waren wel Border Collies. Veel Border Collies. Ik was op bezoek bij Lieven en Rosita. Dat is in de kennel waar Grayling vandaan komt en… Grayling heeft 7 broertjes en zusjes en die zijn nu bijna 6 weken en hoogst knuffelbaar!

Ze mochten dan ook nog eens buiten spelen. Wauw! Zeven puppies spelend in het gras (en onder de rolstoel) enne… op mijn schoot:

Zo lief… met twee van die schattigaards tegelijk *smelt helemaal* :

Lieven en Rosita: DANKJULLIEWEL voor de ontvangst…!

Grayling kiest partij

Grayling heeft zich ook een ploeg gekozen om voor te supporteren. Het is te zeggen, ze is er met één van mijn bidons vandoor gegaan.

Nu ja, gelukkig heb ik er zo nog wel een paar en ik ben in feite ook wel blij dat het beestje zich interesseert voor koers(attributen). Als ze bij de ploeg ooit eens op zoek zijn naar een verzorger die met bidons bijna net zo snel kan lopen als de renners kunnen fietsen… ik ken er zo wel eentje 🙂

Grayling in bad

Vandaag hebben we weer een stukje gefietst, verder nog wat proberen te tekenen en… vanavond Grayling in bad gestoken.

Het is te zeggen we hebben haar hoofd en nek moeten wassen. Aangezien ze bij alles wat ik doe wil bij zijn, had ze vanmiddag haar hoofd in de afwasmachine gestoken… tussen de nog vuile afwas en er waren vegen tomatensaus op haar anders hagelwitte vacht terechtgekomen. Dat is niet alleen geen gezicht, het rook ook allesbehalve fris.

Gewacht dus tot mijnheer AnW thuiskwam en de hondenshampoo bovengehaald. Afspoelen deden we binnen in de inrijdouche en ondertussen is alles alweer redelijk droog en is ze weer een frisse, propere meid! Oef.

Nieuw speelgoedje – Teken eens een Border Collie

Ik heb sinds vandaag een tekentablet voor de computer. Ik dacht het vooral te gebruiken om dingen die ik “in het echt” getekend heb en ingescand te gaan bewerken maar de computertekening (zie hierboven) valt eigenlijk ook best mee voor een eerste poging. En… het is eens geen wielrenner. Nu nog wat – heel veel – blijven oefenen ook hier.

Een mens probeert vanalles om blokkages weg te werken zeker…

Update om 19:34 Ben ook eens beginnen schilderen op het tablet. Het is… een bloempje! Zo leer ik stap voor stap mijn nieuw speelgoedje kennen en eerlijk gezegd, ik ben ook gewoon wat bang om met “wielrenners tekenen” te beginnen. Al weet ik dat ik uiteindelijk wel daarbij moet uitkomen 😉

Dat heet dan gelukkig zijn…

Ver was het niet, maar het leek mijlenver weg in een ander universum. De ideale combinatie: Grayling, mijn handbike en ik. Zo’n prachtig weer. Ik moest erop uit. Mijn gedachten zijn verzet. Mijn lichaam sputtert nu wel geweldig tegen, maar dat had ik ervoor over en Grayling leek het ook prima te vinden.

Ver-woef-jaardag

Eén jaar. Dat is de leeftijd die Grayling vandaag bereikt. Als ik haar buiten rond zie rennen een stuk speelgoed achterna dan valt me op dat ze toch behoorlijk groot geworden is. Ze is mooi geworden. En lief. Soms nog wat heftig, maar ach, als ze bij mij is is ze zo aanhankelijk dat ik nu al niet meer weet hoe het hier ging voor zij er was. Dat hoeft ook niet natuurlijk. Ik hoop dat ze nog veel verjaardagen bij ons mag vieren!

In Mechelen…

Kijk, Grayling heeft vanmiddag een terrasje gedaan op de Grote Markt van Mechelen. Ik was ook mee. Gisteren en vrijdag waren – om kort te zijn – rotdagen. Grayling nam me mee vandaag… Oef. Goed voel ik me nog niet,  maar dat uurtje buiten zijn vanmiddag was in elk geval beter dan altijd binnen zitten. Denk ik.

Mijn mooie meid

Ik was daarstraks even buiten met Grayling en het viel me op hoe mooi ze wel geworden is. Ze is nu ruim 10 maand en ziet er al behoorlijk volwassen uit zo op de foto. Ze maakt me blij, steunt me als het moeilijk is – ja honden doen dat! – en houdt me altijd onvoorwaardelijk gezelschap. Ons meisje doet dat goed 🙂

Alles goed met Grayling

Oef. Een pak van mijn hart. Onze flinke meid heeft de operatie goed doorstaan. Ze wandelde meteen ook zelf naar de auto toen we haar gingen ophalen. Ze is wel nog wat groggy natuurlijk. Dat kan ook morgen nog zo zijn naar verluid. Ik kreeg richtlijnen mee voor medicatie en voeding en eind volgende week moeten we terug naar de dierenarts om de draadjes eruit te laten halen. Enfin, alles liep zoals verhoopt en daar ben ik blij om !!

En Grayling? Die ligt nu aan mijn voeten en doet een dutje…

Grote speelvogel

Kijk nu, onze kleine meid wordt groot. Grayling kreeg zaterdag nog een nieuw speeltje (zie foto) en vandaag heb ik ontdekt dat ze voor het eerst loops is. 8,5 maand is ze nu. Flink van haar 😉

Ik vond ze gisteren al wat zenuwachtiger dan normaal. Zal er ook wel mee te maken gehad hebben zeker. Ach, binnenkort zijn we hier ook weer door.

Enne, het gaat eigenlijk best goed hoor hier met Grayling in huis. Klinkt misschien gek, maar ze is een steun voor mij elke dag dat ze hier is.

Pootjes

Net Grayling binnengelaten… hoe ze er toch altijd in slaagt haar mooie witte pootjes buiten zo snel slijk te maken is me een raadsel 😉

En weg was ik

Deze middag zat ik op mijn handbike. Grayling liep naast me. Buiten. Op straat. Ik voelde me goed. Erg goed zelfs. Vooral dan in mijn hoofd. Blij dat ik buiten was en durfde. Ik ben ook zonder al te grote moeilijkheden weer thuisgeraakt. Ziek blijf ik wel. Maar dat korte stukje biken neemt alvast niemand me meer af.

Vriendelijk

Dit bedoel ik met Grayling die vriendelijk en onbezorgd kijkt (zie ook de tekst hieronder) en zich niet luidop afvraagt of het wel verstandig is om ziek en al te gaan “wandelen” (Grayling uitlaten met de handbike is dat). Het was gewoon supermooi weer. En nu heb ik nog tijd genoeg om de gevolgen te verdragen…

Eerst platte rust. Grayling en ik gaan een welverdiend dutje doen. Slaapwel 8) !

Fotoshoot, het vervolg

Deze namiddag bij het onkruid wieden.

Ook deze plaatjes zijn gemaakt met mijn Nokia N70 en als ik nu al wist hoe ik de te witte vlakken van haar vacht op de foto minder “blinkend” wit zou kunnen krijgen… (heb al geprobeerd met brightness en contrast te spelen, maar geen bevredigend resultaat gevonden) Iemand?

En ja hoor, dit meisje wordt morgen een half jaar oud. Mijn hond schone hond natuurlijk, maar ik vind haar toch echt al wel een hele mooie meid geworden 😉

Amateuristische fotoshoot

Net een klein stukje (2,47km) gaan handbiken met Grayling. Morgen wordt ze zes maand jong. Dat wil zeggen dat ze nu al een maand of vier bij ons is. In die tijd heeft ze me al flink geholpen. Me de moed en de durf gegeven om zo’n kort stukje te gaan biken bijvoorbeeld.

Ik moet er wel eens aan beginnen denken het fototoestel mee te nemen. Want met een gsm lijken die foto’s toch nog wat amateuristisch.

Berichtje uit de hof

Een kortje vanop de laptop op ons tuinbed om te laten weten dat ik blij ben!

Gelukkig misschien zelfs?

Dat zit zo: het is hier heerlijk in de schaduw na een warme dag, we hadden deze namiddag bezoek van Rosita en Lieven die onze – nu ja Grayling’s – stamboom kwamen brengen, ik had voordien een halve dag goed geslapen om verder te recupereren van woensdag en ik ben ook verder dan gisteren in mijn twee nieuwe Playstation 3 games. Dan is het ondanks de pijn, de pijn en ook wel de pijn best wel een goede dag vind ik zo!

Hulptuinier

Mijn papa zou een paar tegels rond “Villa Konijn” komen leggen. Daarvoor moest hij eerst wat grond weggraven. “Die meneer heeft hulp nodig,” moet Grayling gedacht hebben. En ze hielp lustig mee.

Mijnheer AnW noemt haar nu “onze hulptuinier”, maar papa AnW beweert dat het toch wel voor een wat minder strak werktempo zorgt zo’n puppy in de tuin. Ik vind het vooral leuk om te zien. Dat ze dus maar flink verder blijft “helpen” 🙂

Villa Konijn

We hebben wat bijgebouwd in de tuin. Nu ja, mijn nonkels hebben – in vervanging van papa AnW die op vakantie is – wat bijgebouwd in onze tuin. Om het dwergkonijntje een safe haven te geven waar een welbepaalde Border Collie genaamd Grayling niet aan kan komen, moesten we een stevig buitenhok hebben. Het rennetje dat vorig jaar dienst deed, zou immers al te snel omver gelopen worden, vreesden we. Vandaar de nieuwbouw.

Ons zwart mannetjeskonijn werd onlangs trouwens opgevolgd door een wit, fluffy, piepjong dwergkonijntje met bruine vlekjes en dat beestje huppelt sinds een paar dagen trots rond op de twee verdiepingen van Villa Konijn.

Het k’nijntje ziet er gelukkig uit. En Grayling… loopt en blaft er nog wel eens tegen op, maar dit konijnenverblijf zal ze niet snel omver duwen 😉

Mooi rood

Neen, niet de verkiezingsuitslag, maar wel Grayling haar leibandje is mooi rood! Wat doet een mens die gisteren veel koorts had maar nu veel minder en die zijn gedachten wil verzetten als hij over een handbike en een lieve puppy beschikt?

Juist ja! Met de handbike en de puppy een klein tochtje maken en onderweg met de gsm wat kiekjes schieten.

Wat ik zie van op de fiets

De titel boven mijn Flickr fotootjes in de rechterkolom is al een tijdje “Wat ik zie van op de fiets”. Het was de bedoeling daar regelmatig nieuwe foto’s te posten, want ik zou ook regelmatig gaan fietsen. De voorbije maanden is het er door de wegenwerken en door mijn eigen gekanker niet meer van gekomen. Nu met een eerste laag nieuw asfalt én met Grayling als moral support zou het misschien wel eens terug kunnen lukken dacht ik gisterenavond.

En ja hoor, we reden niet ver (600 meter heen en 600 meter terug) en ik had het niet gekund zonder de hulp van mijnheer AnW, maar we reden wel samen, Grayling en ik! En dat voelde goed, heel goed 🙂

(fotootjes allemaal gemaakt met mijn gsm en dat is niet ideaal voor “actiefoto’s”)

We moeten nog veel leren en trainen voor we het echt alleen zullen kunnen, maar gisterenavond was ik in elk geval behoorlijk uitgelaten (als in de superovertreffende trap van blij) en we komen er wel: Grayling en ik, samen!

Fotoreeksen online


Opdat u vooral niet zou denken dat stilte rond Grayling op deze weblog betekent dat Grayling zelf een stil wezentje op de achtergrond is… toch even vermelden dat er al enkele fotoreeksen op “haar” website staan. Wie interesse heeft in een schattig pupje kan dus altijd even hier klikken.

Weblog over puppies

Honden van nu bestaan pas helemaal echt met een website en/of weblog 8)

Grayling had al haar eigen site en sinds gisteren hebben alle pups uit hetzelfde nestje samen een weblog (klik!). Het is de bedoeling dat de nieuwe baasjes van de pups er regelmatig iets posten. Wel ja, zoiets moet je mij geen twee keer zeggen. “Ons kleintje” staat er alvast mooi te blinken!

Nieuwe site…

Hij is er. De nieuwe site. Hij gaat over een pup…

Om te vermijden dat het hier binnenkort nog uitsluitend over Grayling gaat, wilde ik voor haar dus een afzonderlijke site opzetten. Niet dat ze hier vanaf nu niet meer zal voorkomen, maar een beetje moderne pup, mag toch een eigen (sub)domeintje hebben he.

De avonturen van Grayling staan vanaf nu hier:

 http://www.an-wauters.be/grayling

En neen de site is nog niet echt af en ja ik ben om hem te maken dikwijls met mijn kop tegen een denkbeeldige muur gebotst en neen ik wilde geen dagboek gewoon in html, maar… het is nu niet anders. En misschien (hopelijk) kan ik er nog wat aan veranderen en verbeteren. Maar als u hier nu nog aan het lezen bent… kijk dan toch ook eens op http://www.an-wauters.be/grayling

Slaapplaats

In een poging de muizenissen van hieronder wat te vergeten, wilde ik één en ander al klaarleggen in onze living voor onze pup die nu wel heel snel zal komen. Met oog voor detail – let op het witte botje op de blauwe achtergrond! – legde ik alvast een kussen met overtrek neer.

Toen ik er even later weer voorbij kwam was het kussen ingenomen door…

… onze poes!

Tja, van mij mag ze en het is groot genoeg voor een poes én een puppy, maar of ze er vanaf morgen nog veel zal opliggen? We zullen wel zien…

Overigens is de poging om de muizenissen van hieronder te vergeten – ondanks de bereidwillige assistentie van de poes – niet echt gelukt.

Ach ja

Ben sinds dinsdag weer flink ziek. Misselijk, koorts, pijn… u kent dat wel. Of eigenlijk hoop ik voor u van niet. Leuk is anders. Het zal straks of morgen wel beter zijn. En anders toch zeker zaterdag!

Nog twee keer slapen en dan komt Grayling…

Vannacht had ik trouwens een vreemde droom. Ik was aan het praten met een hond. Met Erinn meer bepaald. Dat is de moeder van Grayling. Ik praatte met haar en vroeg of ze het OK vond als ik Grayling kwam halen en… ze vond het OK! En daar ben ik zeker van want ze sprak gewoon Nederlands… Hmm. Ach ja, in (koorts)dromen kan veel zeker?

Blub en dan oogarts

Neen, niet voor mij. De pups kregen gisteren een badje – blub, lief he! – en mochten dan allemaal op controle bij de oogarts.

Goed nieuws: ze hebben geen brilletje nodig ;-) Oogjes OK dus.

Nog 4 keer slapen…

Argeloos

Kijk! Onze poes die zich in allerlei bochten wringt voor mijn voeten op het gras:

Uitspraken als: “Dag meisje!”, “Hoe is het met de poes?” en zelfs: “Volgende week komt Grayling!”, waren voor haar voldoende om zich blij ronkend van de ene zijkant op de andere te rollen en weer terug.

Ik kan mis zijn, maar ik denk dat als ze volgende week zo argeloos op het gras zou liggen draaien dat er dan wel eens een snuit of pootje van een Border Collie pup dicht in de buurt zou kunnen komen. Spelen! En ik denk dat de poes daar dan waarschijnlijk niet zo’n zin in zal hebben. We zien wel. 

To be continued…

Derde bezoek

Om er gisteren toch een beetje een feestdag van te maken, zijn mijnheer AnW en ik nog eens op bezoek geweest bij onze toekomstige huisgenoot!

Alle pups waren buiten. Grayling kwam op mijn schoot terecht. Haar broers en zusje bekeken mijn rolstoel ondertussen eens goed van dichtbij. Niet veel later was het speeltijd. Niet dat er een schoolbel klonk ofzo, maar als één en dan twee en drie en… pups het gras oplopen en met mekaar beginnen ravotten is er (bijna) geen enkele pup die aan die lokroep kan weerstaan. Ik zette Grayling op de grond en ook zij stormde richting actie. En mooi dat dat was!

Onze “kleine” weegt ondertussen al vlot 4,2 kilogram en dat is naar het schijnt behoorlijk veel voor een Border Collie pup van 6,5 week. Oh ja, de man in het ruitjeshemd op de foto rechts is natuurlijk mijnheer AnW. Het kleine dikkerdje in zijn armen is Grayling.

Tijdens en na het speeluurtje belandde Grayling nog een paar keer bij mij op schoot en liep ook zij eens rond en onder mijn rolstoel. Socialisatie weet je wel. Uiteindelijk werden de pups moe en gingen ze één voor één door hun pootjes. Het is te zeggen ze gingen liggen en vielen zowat meteen in slaap.

Even later werden ze wel gewekt. Bezoek van de dierenarts. Tijd voor hun eerste spuitje. Zo was ik er bij toen Grayling haar eerste prik kreeg. Hoeft het gezegd dat ze dat superflink doorstond? OK, de andere vijf waren even flink, maar dat heeft hier nu even minder belang. Tja, mijn hond schone hond zeker?

Tenzij er volgende week nog onverwachte dingen gebeuren zal ik Grayling pas terugzien op 12 mei. Die dag mogen we haar immers gaan halen en komt ze hier bij ons wonen. Dat is nog 10 keer slapen…

Tweede bezoek

Kijk wie er vandaag voor de tweede keer in haar jonge leven op mijn schoot zat! En dan zo naar boven kroop en heel lief keek en mijn neus en kin begon te likken enzo! ’t Is Grayling! En knuffelbaar dat ze is! En zacht! Enzo…

Later meer. Ik denk dat ik nu eerst wat ga slapen ofzo. Nog wat dromen…

Buiten spelen!

Kijk, de pups zijn gisteren allemaal samen buiten gaan spelen! Het zag er best gezellig uit daar in de tuin. Grayling hier boven links vooraan.

En hieronder nog een paar keer Grayling “solo”. Het ziet er naar uit dat ze graag door het gras loopt ;-) 

En ja… binnenkort zo altijd twee blinkende oogjes in de buurt en af en toe een likje krijgen misschien als het bij mij even stil en moeilijk is… en dan gaan we samen naar buiten… enzo…

Twee weken geleden

Zo zag Grayling er twee weken geleden uit op mijn schoot. Toen woog ze iets meer dan 1,4kg nu is ze al vlot voorbij de 2kg gestegen. Haar voeding bestaat niet langer alleen uit moedermelk. De kleintjes eten ook al hondenbrokken of in hun geval eerder hondenbrokjes. Grayling was tijdens het kraambezoek behoorlijk actief. Ze liet zich horen en kroop al behoorlijk rond.

Op 12 mei komt ze ten huize AnW wonen. We kijken er naar uit! Al weet ik niet zeker of onze huiskat zich hierbij wil aansluiten, maar vroeger lukte het altijd om hond en katten samen te laten leven dus ik hoop dat het ook deze keer wel los zal lopen. En dan het dwergkonijntje erbij. En de twee kippen. Nice!

Niet vergeten

Of ik met al die koersverhalen hieronder Grayling zou vergeten zijn? Natuurlijk niet! Aan zee dacht ik er trouwens vaak aan hoe het zou zijn met Grayling erbij later. En ik weet ook nog welke dag het vandaag is. Ronde van Vlaanderen natuurlijk, maar het is ook Pasen. Echt waar, zelfs dat weet ik nog!

Al moet ik toegeven dat onderstaande afbeelding die ik toegestuurd kreeg van Lieven en Rosita me daarbij wel wat geholpen heeft 😉

Kraambezoek

Maandagvoormiddag gingen mijnheer AnW en ikzelf op bezoek bij Lieven en Rosita en hun Border Collies. En wat doe je dan als je op kraambezoek gaat? De boreling eens op schoot nemen natuurlijk! Foto’s volgen…

Oogjes!

Kijk wie er gisteren zijn oogjes opendeed:

 

En nu echt wel wil weten waar de rest van de wereld ligt:

Het is Grayling!

 

Nog eventjes en er komt ook een echte live encounter. Als alles goed gaat gaan we begin volgende week op kraambezoek. Kan ik eens voelen of ze ook zo zacht aanvoelt als ze er uitziet.

Grayling zoekt de weg naar de wereld

 

  

Vanmiddag kon Lieven deze foto maken. Grayling (rechts) is er wel heel vroeg bij met haar poging om op eigen pootjes de wereld te verkennen! Tenslotte zijn haar oogjes nog dicht en ziet ze dus nog niets. Zou ze van deze weblog gehoord hebben? Wil ze haar groeiende fanclub (nu al) leren kennen?

Toevallig hadden we gisterenavond dit gesprek ten huize AnW:

Mijnheer AnW: “Wat doet Grayling nu eigenlijk zo heel de dag? Loopt ze al rond ofzo?” Omdat hij nog nooit zelf een hond had en ik al wel denkt hij dat ik zo’n dingen weet. Vreemd is dat, want nu heb ik vroeger thuis wel lammetjes, veulens, kalfjes en kittens zien geboren worden en zien zogen, maar pups nog nooit. Ik doe toch even alsof en waag een poging met volgend antwoord:
AnW: “Maar neen gij! Ze zijn nu nog zo klein, die blijven gewoon alle zes dicht bij elkaar liggen en doen nog niet veel anders dan wat rondkruipen, slapen en drinken bij hun moeder enzo. Het duurt nog wel even voor ze de wereld gaan verkennen.”

Juist ja…

Meet Grayling

Ziehier de nieuwe mede-acteur (toekomstige hoofdrolspeler?) voor mijn weblog:

 

 

Het is inderdaad niet zomaar een hondje (sorry Lieven!), maar wel een Border Collie pup die ik de naam Grayling gegeven heb. Grayling is geboren afgelopen vrijdag 16 maart om 16u50 (dat was net na de indrukwekkende solo van Popovich in Parijs-Nice). Vandaag is ze dus 5 dagen oud en ze wordt elke dag flink wat zwaarder. En schattig dat ze is!

Ondertussen ben ik ruim drie jaar “zonder hond” en dat is nu echt wel lang genoeg. Elk jaar werd er ten huize AnW wel gepraat over een eventuele nieuwe huisgenoot en elk jaar was de conclusie om het toch maar niet te doen. Deze winter liep het anders… Over het ras werd niet al te lang getwijfeld. Het zou een Border Collie worden, vanwege net iets kleiner en minder erfelijk belast met HD dan mijn andere favoriete ras: de Duitse herdershond.

En kijk… wie was er deze winter zwanger, de Border Collie rechts op deze foto:

 

 

Erinn kreeg vrijdag 6 pups en Grayling is er daar eentje van. Zij zal dus de nieuwe hond in ons leven worden. De kans is… euh… “vrij” groot dat u daar hier de komende weken, maanden en jaren nog veel meer over zal vernemen!