Categorie archief: Zonder categorie

Onverwacht gevolg

Stel je moet een taak schrijven voor de lessen Spaans over de eerste of de laatste of de weet-ik-veel-hoeveelste keer dat je verliefd werd. Je mag liegen, een verhaal uitvinden maar je moet het verliefd worden tot in de details beschrijven. En uiteraard de grammaticale structuren die nieuw zijn toepassen, de juiste verleden tijden (Spaans heeft er nogal veel) gebruiken enz enz…

Ik dacht:”Liegen doe ik niet!”, maar ook:”Met mijn persoonlijk leven te koop lopen eigenlijk ook liever niet,” dus:”Ik schrijf over die keer dat ik verliefd werd op Pasha, onze jongste hond.”

Zo gedacht, zo gedaan en ik sloot mijn tekst af met iets als:”Indien hij een mens was, ik zou hem elke week mee naar de les brengen,” alluderend op het feit dat ik me beter, sterker, meer optimistisch voel als hij bij mij is.

Reactie van de profesora de español:”Kan je hem binnen twee weken, wanneer we geen labo hebben, eens meebrengen?”

🙂

OK. Ja. Wacht. Ik denk het wel. Het was eigenlijk een grapje. Een literair iets desnoods. Maar nu wordt het realiteit. En dus ben ik gisteren met mijn geliefde het pand alvast gaan verkennen. De lift genomen, mensen ontmoet, enfin we hebben wat getraind dus. Komt helemaal goed.

Onder andere deze foto’s zijn we gaan maken in Noord-Frankrijk. Op 21 juli was dat. De fotoreeks moet dienen als inspiratie voor de volgende ets. Ik ben er ondertussen zelfs al aan begonnen. Zij het dat het ook deze keer alweer enkele weken stil lag wegens… ziekte.

Einde 3Top Comm V.

FB_3Top

 

 

 

 

Zo… De gewone commanditaire vennootschap 3Top is vereffend per 31 december 2014. En neen, dat hebben we/heb ik niet beslist onlangs en al evenmin op een paar uur tijd. De afbeelding hierboven is de aanzet tot het verwijderen van de FB-pagina. Dat heb je in de huidige tijd ook nog. BTW-nummer opzeggen en publicatie in het Staatsblad allemaal goed en wel – en dat wordt door de boekhouder geregeld – maar er is ook nog het internet. De website van de vennootschap zelf weghalen is me nog eventjes te vroeg. Morgen. Ofzo.

Spijt? Ja dus. ’t Zal wel zijn.
Maar er was geen andere keuze.

Vakantie deel 1 – Barcelona

Spanje en ik. In 2009 en 2011 was dat een goede combinatie en ondertussen spreek ik ook wat Spaans dus dacht ik:”Misschien eens een grootstad tackelen à la Barcelona.” U leest het, talen en ik: çavakkes…

Maar grootsteden en ik, dat is goed voor even maar om er nu lang te verblijven? Plus we wilden Grayling meenemen en de auto en zo kwam het dat we in het Hotel Can Rafel in Cervello uitkwamen. Voorzieningen voor rolstoelen, buitenzwembad, dik 20km de grootstad uit op een berg en een uitstekend restaurant. We hadden er een prachtige tijd…

In Barcelona zelf was ik in het Museo Picasso, in de Santa Maria del Mar, parkeerde ik onder de kathedraal, reed ik met de auto en daarna ook met de rolstoel over de Rambla, dronken we iets op de Plaza Real, zagen we hier en daar wel eens iets van Gaudí, bezochten we nog de voetbaltempel Camp Nou en vond ik dat ene grote jacht in de Port Vell een spelbederver om de andere zeilscheepjes mooi op foto te zetten. Op Montjuïc vertoefde ik in het Museu Nacional d’Art de Catalunya (museu = geen tikfout: museo is Spaans en we waren in Catalonië!). En dat allemaal op vijf voormiddagen tijd.

De namiddagen waren voor rust. Lees: zwemmen, lezen, zwemmen, lezen, zwemmen,… en de avonden voor lekker eten. Batterijen opladen is me zelden zo goed gelukt als hier!

blog_bar_2

De Santa Maria del Mar stond erg hoog op mijn lijstje. Dat bleek helemaal terecht.

blog_bar_4

De Rambla ter hoogte van de opera.  Mij viel vooral het drukke verkeer aan weerszijden van de Rambla op, maar wie ben ik.

blog_bar_5

La Sagrada Familia gezien vanop Montjuïc.

blog_bar_7

Het Museu Nacional d’Art de Catalunya. Uiteraard moest ik die trappen niet op. Meer nog, ik kon zoals bijna altijd in Spanje vlot parkeren op een voorziene parkeerplaats voor minusvalidos en overal zijn hellingen of rampas en de mensen die werken in musea, hotels e.d. zijn enorm hulpvaardig. Echt. Ik wil hier wonen!!!!

blog_bar_3

Super goed verzorgd geweest in Hotel Can Rafel.

Enfin… dat waren dus vijf dagen in en rond Barcelona. Maandag 1 september reden we richting binnenland. Naar Tudela meer bepaald. Hier blijven we tot vrijdag nog en vanaf gisteren verblijven we een groot deel van de dag in wielerland.

Maar daarover later meer. Wordt vervolgd.

Hoe deden de mensen dat vroeger eigenlijk?

Naamloos

Als je tegenwoordig een taal studeert in Leuven aan het CLT dan heb je toegang tot een digitaal leerplatform. Tot zover niets speciaals. Dat had ik toen ik informatica studeerde aan CVO TSM in Mechelen ook. Daar vonden we toen dingen als de korte inhoud van een vak, oefeningen en cursusmateriaal op. Dat is nu ook zo.

Maar het leuke is dat er in de agenda en in de oefeningen heel wat audio en videomateriaal verwerkt wordt dat je her en der op het internet vindt en dat je als (over)ijverige student – ikke! ikke! – kan gebruiken als startpunt voor het exploreren van andere filmpjes en audiofragmenten van een gelijkaardig niveau.

Naamloos 2

En ik leer zo ook de nodige vaktermen. Dat twittear tweeten is bijvoorbeeld 🙂

 

3Top op Multi-Mania

Deze week maandag en dinsdag wilde ik in Kortrijk zijn. Door you know what – Ja, ik doe het nog altijd! De dingen niet bij naam noemen. – kon ik er maandag niet zijn, maar gisteren wel. Dus ik trok naar Multi-Mania. Op mijn badge stond netjes An Wauters met daaronder 3Top. Ha! It was for real.

In het Kortrijk Xpo Meeting Center was er naast “zaal1” (foto hierboven van het rechterhoekje naast het podium) ook nog een drietal kleinere zaaltjes in gebruik. Mijn eerste sessie Playing with the audience through social media door ene Brian Bourke was – zoals ze dat daar noemen bleek al snel – pretty cool stuff. Het feit dat het over een Amerikaanse campagne ging met ene Mr Wolfdog in de hoofdrol droeg daar allicht toe bij, maar bovenal: heel interessante case gehoord over wat zoal kan bereikt worden met social media en neen, dat is niet alleen Facebook en Twitter.

De eerste slide van de dag staat op een – slechte – foto hierboven 🙂 Daarna ging ik naar de grotere zaal. Daar geen meneer met laptop aan tafeltje, maar een hele setting met supermegagroot podium en na de aankondiging van de spreker en zo tijdens het obligate applaus werd er meteen een hele muziek- en lichtshow aangezet (niet op foto, ik was aan het klappen 😉 ) waardoor alles een wel heel geforceerd hoog pretty cool stuff karakter had.

De eerste meneer die ik daar zag was Vitaly Friedman en die verdiende zo’n intro wel, merkte ik al snel. Zijn presentatie ging over Responsive Web Design: Clever Tips and Techniques en loste meer dan de verwachtingen in. Later hier of elders zeker nog meer daarover, maar die man gaf niet alleen de beloofde clever tips and techniques, hij wist het ook goed te brengen en ik bleef met plezier tijdens de eerste helft van de lunchpauze naar nog een extra verlengstuk van zijn talk luisteren. Zeer boeiend dus!

Dat was net iets minder het geval voor Mihai Corlan die het over Create Mobile Applications with Web Standards had. Eigenlijk ging het daarbij hoofdzakelijk over PhoneGap en PhoneGap Build. Maar neen, niet alle 45 minuten waren even to the point en ik had toch wel wat screenshots/demo’s van PhoneGap in actie verwacht, maar die kregen we niet te zien. Dan maar de software zelf een keer installeren, wat ik toch al van plan was.

Tot slot bleef ik nog een uurtje voor The Future of Content Management door Rachel Andrew, maar ook hier werd ik nu niet meteen laaiend enthousiast over, opzwepende muziek en lichtshow ten spijt. Basisgedachte die ik onthouden heb is dat je als developer niet moet werken naar een CMS dat eruit ziet als Word. OK. Got that. De voorbeelden die we zagen waren best OK. Uiteraard, denk ik dan. Maar haar conclusie dat er zoveel te vertellen is over content management en dat daar op conferenties als deze veel te weinig over gepraat word, kan ik maar ten dele volgen.

Zo. Er was nog een avondsessie of twee en een afterparty somewhere in Kortrijk, maar ik had een beter plan. Ik legde het mij ondertussen al goed bekende traject Kortrijk-Kuurne af en parkeerde de auto ergens halfweg de straat van Nesten. Er wonen daar heel fijne mensen die ik een paar uur lang vanalles en nog wat vertelde over vanalles en nog wat. Enfin, dat ik om een uur of half twaalf ’s avonds dan weer terug in Keerbergen was.

Cool dagje geweest. Dat wel 🙂