AnW

Na wat websitewerk zette ik me aan het studeren. De nota’s van besturingssystemen overschrijven in een meer leesbare en georganiseerde vorm is dat. Ik zat echt in de flow zoals hippe mensen dan wel eens plegen te zeggen toen er een saboteur opdook:

Lance parkeerde zich midden op mijn nota’s. Ik kan hem natuurlijk wegzetten, maar ach binnen een half uurtje ga ik toch al naar Parijs Nice kijken en ik kan op de laptop wel wat aan PHP verder werken ook dus ja… hij mag blijven liggen

Gisteren ging zowat in zijn geheel verloren. Vandaag liep het al iets beter. Ik haalde wat websitewerk in en maakte een DVD met mijn filmpjes van vorig seizoen in de koers (geconverteerd van Windows media formaat naar .mov en dan via iDVD in een mooie voorstelling gestoken). Toch sliep ik ook nog een groot stuk van de dag. Het kan dus altijd nog beter, maar eigenlijk ben ik tevreden al met de vooruitgang.

Nu is het ook weer pauze in de les PHP. Tot nu toe ben ik mee

Vanavond was ik net op tijd in de les Programmeren 5 – PHP. Nu hebben we hier trouwens pauze. De rest van de dag ging zowat in zijn geheel verloren. Afspraken die uitliepen, onverwachte gebeurtenissen, … en geen enkel echt productief moment. Morgen beter mag ik hopen.

Het lenteweer? De “moral” die ik de afgelopen dagen opdeed? Wat precies de aanleiding was, weet ik niet meer, maar vandaag gingen mijnheer AnW en ik shoppen. Het leverde mij een paar schoenen, twee broeken en een trui op. Dus nu ik in de zetel lig met de TV op Parijs-Nice dwaalt mijn blik regelmatig ook in de richting van mijn nieuwe spullen.

Ik heb alle tekeningen die ik de voorbije week maakte online gezet:

• http://www.an-wauters-wielersite.be/start.php

Eén tekening zet ik graag ook nog hier mét de handtekening eronder. Het is Karsten Kroon en hij krijgt een speciale vermelding omwille van zijn mooie handtekening. Net toen ik dacht dat hij klaar was met signeren, zette hij er ook nog een zonnetje bij. En zo’n dingen vind ik dan weer leuk.

Waarbij? Bij de koers natuurlijk! Vandaag trok ik naar Kortrijk voor de start van de eerste etappe van de Driedaagse van West-Vlaanderen. Papa was mee en dat was maar goed ook, want we moesten een heel eind stappen/rolstoel rijden voor we bij de parking van de teams waren.

Na een kort bezoekje aan de Topsport Vlaanderen – Mercator ploeg trok ik verder naar de plek waar de wagens van Landbouwkrediet stonden. Ik had immers een tekening van David Boucher meegenomen en wilde die graag laten signeren als het kon. Met de hulp van sportdirecteur Claude Vancoillie lukte dat perfect. Ik maakte er ook een praatje met Koen Barbé en zag dan de wagens van Team RadioShack naast mij parkeren. Leuk! Want ook van die ploeg had ik tekeningen bij. Alleen zag ik geen mobilhome of bus. Dus waar waren de renners dan? Antwoord: in een hotel vlakbij. De immer hulpvaardige Dirk Demol stelde voor dat ik daar kon wachten op de renners. Dat deed ik en ik liet Ben Hermans een nieuwe tekening van hem signeren. Ook met hem een korte babbel en daarmee waren al mijn doelen voor de ochtend wel zowat bereikt.

Ik zag de karavaan passeren en daarna vertrokken we weer naar onze auto om meteen aan te zetten richting Bellegem. De aankomstplaats later op de dag, maar ook de plek waar je de koers zes keer kon zien passeren (aankomst inbegrepen). Zo komt het dat ik vandaag opnieuw een pak renners kon zien. Voorbijzoevend in de grote groep of grabbelend naar bevoorrading, want ik ging ook in de bevoorradingszone kijken. Dag zeggen tegen de mensen die ik daar ken en… enigszins bedeesd een bidon vragen aan een mij verder onbekende verzorger van Team RadioShack. De man bekeek mijn tekeningen en gaf mij met de glimlach een bidon.

Ik blij natuurlijk. Team RadioShack is immers ook de ploeg van Lance Armstrong. En wat goed genoeg is voor Lance zal ook voor mij en mijn handbike wel volstaan

Tegen het einde van de wedstrijd trok ik richting aankomst om de speaker wat te kunnen volgen en zo hoorde ik dat Jens Keukeleire won. Knap!

Moe maar voldaan trok ik daarna weer huiswaarts. Is dat een cliché? Misschien wel, maar het is o zo waar…

De voorbije week maakte ik niet minder dan zeven tekeningen. Ik zet ze binnenkort op mijn wielersite, maar dit is denk ik wel degene waar ik het meest tevreden over ben. Robert Förster van Team Milram.

Als je drie dagen op vijf naar de koers gaat dan ben je moe. Alles noteren in de les vanavond is dan ook lastig. Nu is het pauze. Dat wordt dus nog doorbijten tot 22u vanavond. Maar ik denk maar: “Als ik naar de koers kan gaan, kan ik lessen volgen ook.” Of is het mijnheer AnW die dat denkt?

Anyway, het is best wel interessant en dat helpt wel. En morgen is het waarschijnlijk weer koers. Dat helpt ook.

De oogst van vandaag in de GP Le Samyn:

• Een tekening van de wereldkampioenen ploegkoers na hun overwinning in Gent werd gesigneerd door beide heren, nl. Michael Morkov en Alex Rasmussen (Team SaxoBank).
• Ook Alex Steensen van Team SaxoBank signeerde “zijn” tekening.
• Bij Milram kon ik de handtekening van Robert Förster versieren.
• En Karsten Kroon signeerde zowel een tekening die ik van hem maakte in zijn nieuwe BMC Racing Team outfit als zijn boek “Kronieken” dat ik bij me had.

Dat ik precies die tekeningen en dat boek meenam vanmorgen naar Frameries was geen toeval. Ik had de voorbije dagen de diverse ploegwebsites gecheckt en wist dus dat deze mannen aan de start zouden staan.

De beslissing om er naartoe te gaan nam ik pas op het allerlaatste moment. Vanmorgen zo ongeveer vlak voor ik moest vertrekken

Ik heb het me niet beklaagd!

Van een verzorger van SaxoBank kreeg ik er immers ook nog eens een bidon bovenop en de complimentjes die ik kreeg voor mijn tekeningen deden ook deugd.

Ik was aan de start en reed daarna door naar de bevoorrading. Daar zette ik me bij de Topsport Vlaanderen – Mercator ploeg om wat bij te praten enzo. Leuk. De verschillende passages van de renners zag ik dus ook van daaruit en na de koers bleef ik nog even hangen om Kristof Goddaert (nu Ag2R, vorig jaar Topsport Vlaanderen – Mercator) een hand te geven en dag te zeggen. Blijft een vlotte kerel.

Nu ben ik dus thuis. Maar moe…
Wel heeeeeeeeel tevreden. Begrijpt u me? Heel erg tevreden is dat.
En dat “mijn” ploeg ook nog eens tweede werd is ook goed voor de moral!