Uitersten

Voor het eerst sinds lang – sinds altijd? – zijn mijnheer AnW en ik om dezelfde reden woensdag naar Leuven en Overijse geweest op de dag van de Brabantse Pijl. Ja natuurlijk om koers te zien, maar alle andere keren ging hij vooral mee om bij mij te zijn, mij te helpen, mij te verzorgen… en nu, nu wilden we allebei de echte wereld met de echte problemen ontvluchten naar een wereld waar alles tenslotte toch maar een sport – dus niet levensnoodzakelijk en/of belangrijk – is.

Begin deze week overleed mijn schoonvader. Zeggen dat dit onverwacht was, kunnen we niet. Zeggen dat het geen schok was en dat het geen pijn veroorzaakte evenmin.

En toch waren we woensdag in wielerland. Meer dan anders zochten we wel de rust. Meer dan anders mocht ik over één ding zeker niet praten. Over papa.

We hadden een prachtige dag. Ja, we waren moe. Neen, we waren die avond niet plots zorgenvrij. Maar een mooie dag zijn we wel rijker.

Het begon in Leuven waar ik zoals andere jaren dichtbij het startpodium een plekje kreeg waar ik de mij bekende, bevriende renners kon zien, spreken, dingen ruilen (miniatuurtjes van mijn kant, stukken wieleruitrusting van hun kant) of gewoon kijken naar mijn helden van wel heel dichtbij. Eens de start gegeven was zag ik de eerste passage nog aan het stadhuis van Leuven en daarna reden we rustig richting Overijse.

Daar hebben we niet alleen wielrenners gefotografeerd in volle actie – nu ja, dat deed ik ;-) – we wandelden ook langs de IJse richting Hagaard en weer terug. De rust in het bos was welkom. De schaduw ook. Want de zon brandde daar langs de weg.

Trouwens, we kregen een mooie aanvallende winnaar die ik aan de start nog met:”Dag Ben!”, mocht begroeten. Maar wat me het langste zal bijblijven is onze gezamenlijke vlucht naar een land dat vriendelijk voor ons beide was.

Een week van uitersten.
Dat wel.

lotto
Sander Armée en dokter Jan Mathieu aan de start.

ben
Ben Hermans voor hij de laatste keer de Schavei zou beklimmen. Boven lag de zege.

EmailShare

Snapchat?

Ik maakte ooit een Twitter-account om mijn favoriete renners en nieuws ressources te volgen. Ondertussen publiceerde ik zelf meer dan duizend tweets. Facebook begon ook met uitsluitend wielermensen en op Instagram zou ik koersfoto’s bekijken. Ondertussen plaats ik ze ook zelf.

Ook op Instagram las ik vanmorgen dat de Amgen Tour of California – dat is een koers! – een Snapchat account geopend heeft. Snapchat? Het leek me iets voor de jongere medemens. Maar dat dacht ik ook van Twitter et al.

Op Facebook heet ik gewoon An Wauters, op Twitter en Instagram @an_w maar aangezien deze afkorting al benomen was op Snapchat heet ik daar an.wauters

Mocht u mij willen volgen that is.

EmailShare

Series kijken, op de oude manier

Het was twijfelen tussen alle Star Wars films herbekijken of de miniserie en vier seizoenen van Battlestar Galactica (de nieuwe, nu zo’n tien jaar oud). Ik heb gekozen voor Battlestar Galactica. En wel op de oude manier. Met schijfjes. Geen Netflix of andere kanalen. DVD’s één voor één in de DVD-speler leggen dus.

Vooral omdat ik nu niet in de buurt van een slimme TV lig en ik even genoeg heb van iPad kijken. Dus: DVD + TV it is! Ik kan me nog herinneren dat dit de nieuwste technologie was 😜

EmailShare

Schenden van een huisregel

In alle voorbije jaren stond er nooit een ziekenhuisfoto op Facebook of hier of gewoon ergens op het internet van mij. Zelfs niet van het uitzicht uit het raam (groen in Bonheiden, grijs in Leuven) of mijn rolstoel werkloos naast het bed. Dat was een huisregel. Die heb ik onlangs geschonden. Omdat het teveel pijn deed.

Ik ben namelijk zot van wielrennen. Dat blijft. Altijd. Mag ik hopen.

Als er in ons land gekoerst wordt dan ben ik er graag live bij. Niet elke wedstrijd, maar zoveel mogelijk. Dat wil zeggen als het past tussen de geplande behandelingen en alle andere vervelende dingen die ik nooit helemaal de baas word. Vorige week zou naar mijn normen immens druk worden. En leuk!

Het begon met maandagavond een concert van The Me In You (CD launch in het Depot), dinsdag afspraken, woensdag live koers en op zoek naar Nelson Oliveira die mij zijn truitje zou bezorgen, een Portugees kampioenentruitje! één van de mooiste in het peloton) donderdag en vrijdag afspraken en ook een zeer fijne boekhandel bezoeken namelijk Het Voorwoord en dan zaterdag naar een wielerbeurs in Kluisbergen – hou u vast – als standhouder met etsen, tekeningen,… en dan zondag met Intro op het rolstoelpodium op de Oude Kwaremont plaatsnemen voor DE Ronde van Vlaanderen. Daar zou ik foto’s maken voor een nieuwe ets.

In het echt werd het een opname via spoedgevallen zondagnacht gevolgd door een spoedoperatie in de buik en ondertussen ben ik wel thuis maar veel bewegen of dingen doen zit er nog niet in.

Die mooie planning van vorige week?
Kwam niets van in huis.

Hoewel… wielerland toonde zich (nogmaals) van zijn mooiste kant. Vrienden haalden de trui van Nelson Oliveira op in De Panne en brachten het kleinood zelfs vrijwel meteen naar Keerbergen. Echt!

Maar ik ben dus al ruim een week niet uit bed (of zetel) geweest en dat viel me deze keer zwaarder dan “gewoonlijk” blijkbaar. Omdat het een uitzonderlijk drukke week moest worden vol fijne dingen? Omdat het contrast ineens veel te groot was? Of gewoon de veel te lange opeenvolging van ziekte, complicaties enz. die nu eenmaal niet meer toeliet om te zeggen “dat het wel ging”?

Wat het ook was, ik heb mijn huisregel geschonden en wel met deze foto:

image

Ik doe mijn best om het bij deze ene keer te houden.

Zo!

Goed voornemen.

En nu verder…

EmailShare

Wachtwoord

Dokter: “Schrijf je nog? Je hebt toch zo’n weblog? Helpt dat niet?”
Stilte.

Ze had een punt. Natuurlijk wel. Dat ze een punt had.

En dus wilde ik deze ochtend inloggen en moest ik mijn wachtwoord herstellen. Te lang geleden.

Anyway.

Terug naar beproefde recepten. Als daar zijn afleiding, niet klagen en indien mogelijk ontspanning. Eens kijken of het werkt.

EmailShare

Een weblog/website die mee is met de tijd

Ik heb de QR-code met de link naar mijn bedrijfswebsite uit de Intro in de rechterkolom verwijderd. Wegens geen bedrijf meer.

De woorden die nu al sinds 2006 de intro vormen, blijken wonderwel actueel te blijven.

De pagina met “info over mezelf” heb ik net wel even aangepast. Maar ook hier zijn enkele essentiële dingen onveranderd. Mijn dromen bijvoorbeeld. Maar ach… als die te gemakkelijk worden waargemaakt, zijn het geen echte dromen. Toch?

En voor wie het allemaal wat minder volgt, mijn wielersite is nieuw en modern enz. zoals bv.:

nieuw

EmailShare

Vinyl

Het is tegenwoordig hip: LP’s en singles kopen op geperst vinyl. Bij mij zijn platen – zo gelijk dat wij LP’s en singles door de band noemen – synoniem voor goede jeugdherinneringen. Die neem je mee zolang je verder leeft*.

Platen dus.

Uren en dagen zat ik op de grond voor de TV-kast van mijn ouders en speelde ik keer op keer diezelfde platen van Urbanus. Of Ann Christy. Louis Neefs. Elvis Presley. Nat King Cole om er zo even voor de vuist vijf op te noemen. Later kocht ik ook mijn eigen eerst singles en platen.

In onze woonkamer is ondertussen een vintage platenspeler gezet. En neen, niet van-die-namaak-vintage-achtige-dingen-vers-uit-de-fabriek, maar wel een Philips uit de jaren zeventig. Mooi. Hij lijkt – van heel ver – een beetje op de stereo-installatie van mijn vader waar ik al die dagen mee doorgebracht heb en hij klinkt in elk geval net zo. De platen van toen heb ik nu hier bij ons thuis want:”Ik zou die graag opnemen op de computer, vake.” En natuurlijk was vake akkoord.

Vandaag hoorde ik zo terug het vertrouwde zoemen en kraken en daarbovenuit dan ene Louis uit Mechelen die uiteraard veel te vroeg gestorven is. Maar daarna legde ik de nieuwe LP van Recorders op, een groep uit het Brusselse die nog volop timmert aan de muzikale weg. Er zit ook een gesigneerde LP van Customs in mijn collectie en in mijn dromen wordt mijn “moderne” collectie nog wel wat uitgebreid.

In elk geval, platen draaien blijf ik nog wel een tijdje doen. Omdat het rust brengt. En omwille van die goede jeugdherinneringen.

* Vrij en zeer doorzichtig gepikt uit Testament van Lennaert Nijgh en Boudewijn De Groot
EmailShare

En nu?

Na mijn vorige post begon ik te schrijven aan deze. Deze is moeilijker om te schrijven. Ik zoek een evenwicht tussen misplaatst optimisme – stijl: natuurlijk heb ik nog plannen, en wel veel! – en een donker pessimisme – stijl: ik denk niet meer na over de toekomst, want ik heb er geen meer – om te pogen een aangenaam punt te vinden in het midden. Of…

Optimisme

Natuurlijk heb ik nog plannen! Wist je dat ik de voorbije maanden leerde etsen? Op mijn weblog schreef ik er nog niet over, maar op FB et al. wel al een keer of -tig. Etsen is een kunstambacht waarbij je op een koperen plaat (of zink) een tekening etst met eenets_plaat_300 naald in een laagje vernis en dan via een opeenvolging van zuurbaden de lijnen in het koper laat bijten. Maar dit is de korte versie van de uitleg. Elke stap wordt meermaals herhaald vooraleer je aan drukken komt. En ook dat drukken zelf is een ambachtelijk proces. Dus… het eindresultaat van mijn eerste ets zie je op de  foto hier rechts.
Dat etsen wil ik meer doen. En dus ben ik nu studies aan het maken. Ja, zoals een echte kunstenaar ;-) Concreet leer ik wat beter kassei tekenen. Volgende onderwerp voor een ets is immers een wedstrijd – wedstrijden? -  uit het Vlaamse voorjaar.

kassei

Pessimisme

Hoe ik dat rijm met opgaves, behandelingen, mentale drempels die de hoogte van de Eiffeltoren uit mijn ets hebben?
Ik rijm dat niet elke dag. Laat dat duidelijk zijn. Morgenochtend ga ik dan ook alweer langs bij de psychiater die me leert omgaan met dat al dan niet combineren van een leven en ziek zijn plus beperkingen een plaats geven.

Op naar 2015. Ook voor mij is het nieuwe jaar begonnen. Ik ben benieuwd waar dat naartoe kan gaan. Maar dromen? Die heb ik niet echt dus. Behalve dan die ene: de ontdekking van een wondermedicijn dat al mijn problemen doet verdwijnen. Duimen!!!

EmailShare

Einde 3Top Comm V.

FB_3Top

 

 

 

 

Zo… De gewone commanditaire vennootschap 3Top is vereffend per 31 december 2014. En neen, dat hebben we/heb ik niet beslist onlangs en al evenmin op een paar uur tijd. De afbeelding hierboven is de aanzet tot het verwijderen van de FB-pagina. Dat heb je in de huidige tijd ook nog. BTW-nummer opzeggen en publicatie in het Staatsblad allemaal goed en wel – en dat wordt door de boekhouder geregeld – maar er is ook nog het internet. De website van de vennootschap zelf weghalen is me nog eventjes te vroeg. Morgen. Ofzo.

Spijt? Ja dus. ‘t Zal wel zijn.
Maar er was geen andere keuze.

EmailShare

Bureaublad

Omdat ik loyaal ben. Omdat ik gisteren live in Overijse cross kon gaan kijken. Omdat in de miezer (regen, geen regen, regenachtig, regen,…) fotograferen nieuw was voor mij. En omdat ik dit gewoon een best goede foto vind, ziehier mijn nieuwe bureaublad op de laptop:

Schermafbeelding 2014-12-08 om 12.45.13

En nu ga ik mij klaarmaken voor de rest van de week.

EmailShare