Vierde fotoreeks online zaterdag 30 juni '07 Er zijn nieuwe foto's online verschenen
:-) Een nieuwe reeks van 9 met een verslagje van de belevenissen
van Grayling in haar levensweken 12 tot en met 15. Klik
hier om de foto's te bekijken!
Hulphond Grayling
vrijdag 29 juni '07 Ik heb vandaag beslist dat Grayling
mijn hulphond is. Neen, niet zo'n echte professional zoals
ze bij Hachiko opgeleid worden, maar eigenlijk is Grayling
nu met haar 15 weken toch al hulphond. Voor mij dan toch. Louter en alleen door er te zijn,
betekent ze veel voor mij. Vandaag nog heb ik een uur of
twee buiten in onze voortuin gezeten (letterlijk, ik zat
op de grond) om onkruid te wieden. Dat zou ik voorheen nooit
gedurfd hebben. Nu was Grayling er en daardoor stond ik
veel minder stil bij al mijn angsten en voelde ik minder
paniek.
Vanavond dan gingen Grayling en ik een stukje handbiken.
Op puppy-tempo en aan puppy-snelheid, maar het voelde net
als al de vorige keren weer geweldig goed aan voor mij.
Ook hier is Grayling een soort katalysator, een steun op
de achtergrond (voorgrond?!) die ik blijkbaar nodig heb
om toch nog de gewone dingen aan te kunnen die ik al een
tijdje niet meer kon. Grayling is een onmisbare vorm van
moral support!
Wind en takken
maandag 25 juni '07 Vandaag staat er behoorlijk felle wind
in Keerbergen. Dat heeft zo zijn voordelen. De buurman heeft
heel wat dennenbomen in de tuin staan. Als het zo hard waait
als vandaag vallen daar regelmatig takken af. Die vallen
natuurlijk ook in onze tuin en dat vindt Grayling heel OK
:-) Het is nu extra lang speeltijd buiten voor haar!
Baasje is ziek
donderdag 21 juni '07 Grayling zet haar socialisatieperiode
dapper verder. Deze week ben ik immers flink ziek. Dat heb
ik gezien mijn situatie wel vaker en dus kan Grayling er
maar beter mee leren omgaan. Het lukt ons wel. Ze is in
elk geval een grappige gezel voor me nu. Ik kon er deze
week niet altijd voor haar zijn, maar Grayling lijkt het
me niet kwalijk te nemen. Ze is gewoon blij nu ik er wel
ben. Ze kwispelt als gek en houdt zich al behoorlijk flink
bezig in de buurt van waar ik lig met speeltjes en af en
toe wel eens met een "verboden" kabel of met sokken
of washandjes en neen, ook die laatste twee dingen hoort
ze eigenlijk niet te hebben ;-) Ze legt al haar veroveringen
wel netjes bij elkaar dus we kunnen ze makkelijk vinden
:-)
Ontwormen
zondag 18 juni '07 In opvolging van het dierenartsbezoek
van afgelopen vrijdag kreeg Grayling gisteren en vandaag
van mij een pilletje om haar nog eens te ontwormen. Dat
pilletje slikken ging zo goed als vanzelf: achter op haar
tong leggen, laten slikken, pilletje weg... makkelijk zat!
Voorlopig hebben we nog geen wormpjes kunnen vinden trouwens,
wat een goed teken is.
Met Grayling in bad
zaterdag 17 juni '07 Voor de thuiskomst van onze puppy hadden
we ons voorgenomen dat er een paar kamers in huis "border
collie niet toegelaten" waren. Omdat ons huis volledig
gelijkvloers is en we nog geen binnendeuren hebben, liet
ik papa alvast hekjes hangen in de deur naar de slaapkamer
en naar de badkamer. Daar zou Grayling dus niet mogen komen.
Ook de tekenkamer is verboden terrein, tenzij ik daar ben
en Grayling bij mij mag blijven. Gisterenavond ging ik in
bad. Grayling was in de living bij mijn man. Nu had ik toch
wel het hekje open laten staan zeker en dat had ze wel heel
erg snel gezien ;-) Ze kwam de badkamer in, op haar hoede
in deze nieuwe omgeving en ik zat al in bad wat waarschijnlijk
een raar zicht moet geweest zijn voor haar, maar ze was
moe... en vond er niet beter op dan onder mijn wastafel
te gaan liggen slapen met haar snuit op mijn pyama die daar
klaar lag en met een goed zicht op de badkuip en op mij.
Ik liet haar maar liggen. Had ik het hekje maar dicht moeten
doen he ;-) Nu ben ik dus met Grayling in bad geweest. Nu
ja, zij slapen en ik in bad!
Bij de dierenarts
vrijdag 16 juni '07 Grayling is nu drie maanden oud en het
was dan ook tijd om haar de volgende reeks inentingen te
laten geven. Vandaag kreeg ze dus een spuitje in haar lijf,
maar ze keek er amper van op. Het was dan ook heel snel
gebeurd en de dierenarts kreeg er een pak likjes bovenop.
In de wachtzaal ging ook alles prima. Ze hield zich flink
en rustig, luisterde er even vlot als thuis en ja... ik
was eigenlijk best wel fier op mijn meisje!
Frambozendief
donderdag 15 juni '07 In onze tuin staat een frambozenstruik.
Mijn man en ik eten dat wel graag. Versgeplukte frambozen
op wat vanilleijs ofzo: "Lekker!". Op dit moment
zijn de frambozen rijp. Alleen... zijn wij niet meer de
enige liefhebbers van de rode vruchten hier in huis. Ook
Grayling blijkt ze te lusten. Nochtans hebben we haar er
nooit van laten proeven ofzo, maar ze hapt sinds gisteren
gewoon naar een tak, breekt er een stuk af, gaat er mee
lopen en smikkelt er dan de rode vruchten af. De groene
laat ze op het gras liggen. Smaak heeft ze wel, maar of
wij dat nu leuk vinden... niet echt, maar wel grappig eigenlijk
;-)
Dagelijkse fietstocht
dinsdag 12 juni '07 Grayling heeft het voor mekaar gekregen!
Ik die amper nog buiten durfde en al zeker niet de straat
meer op rijd nu elke dag een kort stukje met de handbike.
Grayling loopt dan naast me mooi mee aan de leiband.
We hebben zo al ongeveer alle buren gezien en natuurlijk
maken we dan een praatje. Soms stop ik eens voor een fotosessie
zoals zondag aan een veldje in de buurt. Enkele
foto's staan op de puppyblog: klik hier!
Honden opvoeden...
donderdag 7 juni '07 ... is eigenlijk toch vooral
en altijd mensen opvoeden!
Tenminste dat is mijn
conclusie. Niet dat ik een expert ben, maar ik heb de voorbije
drie weken al veel meer aan mensen moeten uitleggen hoe
ze best op Grayling reageren dan dat ik Grayling iets heb
moeten "uitleggen". Ze pikt immers erg snel dingen
op met de juiste beloningen en het herhalen. Da's soms natuurlijk
wel nog wat zoeken en tasten, maar als ik mensen zeg dat
het niet helpt haar altijd weg te duwen en "niet springen,
Grayling niet springen!" te zeggen... en dat ze beter
gewoon stijf rechtop gaan staan, niets zeggen en naar de
andere kant kijken, want dat ze dan niet interessant meer
zijn en dus ook niet meer besprongen worden dan lijken de
meeste mensen het daar wel heel erg moeilijk mee te hebben!
Neen, dan pikt Grayling de dingen sneller op ;-)
De deurbel
woensdag 6 juni '07 Het is niet eenvoudig merk ik om te
weten wat Grayling al gezien of gehoord heeft en wat nog
niet. Zo ging de deurbel vanmorgen. Daar schrok ze toch
even van op. Heel even maar natuurlijk. De meeste mensen
komen hier gewoon binnen langs de achterdeur, maar nu moest
ik dus de voordeur open doen. Vol verwachting keek ze al
snel wie er door die geopende deur zou binnenkomen. Ze bleef
natuurlijk eerst even op een afstand zitten kwispelen. Toen
de persoon binnenkwam en naar haar keek, kwispelde ze nog
harder. Als hij zich vooroverboog en zei: "Wat een
lief hondje. Is het nog jong?" kon ze niet snel genoeg
bij hem zijn en rond zijn voeten kronkelen ;-) Zo leerde
ze nu ook dat als de deurbel gaat er vreemde mensen binnenkomen,
maar dat dat niet noodzakelijk slecht nieuws is :-) Tof
zo'n deurbel!
Op bezoek in de Ronde van België zondag 3 juni '07 Grayling heeft een baasje dat nogal
graag koers ziet. Als er dan een rit van de Ronde van België
aankomt in een buurgemeente dan is dat een mooi moment om
de volgende stap in de socialisatie te zetten: Grayling
naar de koers!
Ik nam een bevoorradingszakje mee met snoepjes, water, een
drinkbakje en plastic zakjes. We hebben alles gebruikt behalve
de plastic zakjes. De auto konden we vrij dicht parkeren
en we konden verder over een mooi fietspad rollen. Naast
de rolstoel lopen heeft Grayling nog niet geleerd. Daar
mee beginnen in een drukke omgeving leek me niet aangewezen.
Grayling op schoot dus bij mij ;-) Ik denk niet dat ze dat
erg vond :-)
We stopten even verder voorbij een bocht waar we de renners
zouden zien rijden. Terwijl we daar zaten te wachten heb
ik Grayling laten drinken. Ze was heel geïnteresseerd
in haar omgeving: fietsers, kinderen, andere hondjes, buggys,
veel pratende en etende mensen,... Bang was ze niet. Toen
de koers passeerde met alle motoren en auto's die daarvoor
rijden hield ik ze dicht bij mij en bleef ik haar aaien.
Ze gaf geen krimp! Een eerste groepje van vier renners reed
voorop die keek ze na, maar toen het peloton passeerde vond
ze het heel grappig blijkbaar dat die maar bleven komen.
Na zo'n bocht is het peloton "op een lint" en
als ze een coureur volgde met haar ogen kwam er al snel
nog één en nog één enz... Ze
leek oprecht verbaasd van die lange rij! Dan kwamen er nog
wat auto's (we werden herkend uit één van
de volgwagens ;-) ) en dan rolden wij op ons fietspad verder.
Richting aankomst waar we maar een paar honderd meter van
verwijderd waren. Terwijl papa op zoek ging naar de beste
weg richting vrachtwagenpark bleef ik zitten en zag Grayling
nog meer auto's en brommers en mensen en... altijd bleef
ze rustig. We reden achter de mensen door verder en even
werd ze wat bang toen de renners de aankomst naderden en
de supporters op de hekken en de reclamepanelen bonsden.
Dat was een hels lawaai, maar eigenlijk ze dook even ineen
maar ook niet meer dan dat. Ik was echt trots op haar!
Na de aankomst reden we het wagenpark op richting vrachtwagen
en auto's van Chocolade Jacques Topsport Vlaanderen. Daar
kreeg Grayling haar eerste coureurs van dichtbij te zien
:-) En nog wel meer mensen en ze liet zich alle aandacht
rustig welgevallen! Iedereen vond haar "zo mooi"
en ook wel "juist een beerke, zo mals" en ik kon
dat helemaal niet tegenspreken. Ze zat of lag bij mij en
zag valiezen op wieltjes passeren, mensen lopen of van ver
in onze richting roepen. Mensen staken hun arm uit of omfhoog
van ver, ik werd op mijn rug geklopt en Grayling bleef al
die dingen aanzien, deed nooit moeilijk en leerde zo op
een paar uur wel heel veel nieuwe dingen! Mission accomplished
dus... en nu... vertoeft ze hier naast de PC in dromenland
:-)
In memoriam
zaterdag 2 juni '07 De voorbije dagen kwam ik er niet toe
hier te schrijven. Mijn gedachten zaten de hele tijd bij
onze poes. Die was al een heel tijdje ziek (nierproblemen)
en nu ging alles plots snel bergaf. Gisterenavond kregen
we de laatste bloeduitslagen en we konden niets meer doen.
Ze zou hooguit nog enkele dagen leven en meer en meer afzien.
Om haar verder leed te besparen lieten we de poes gisterenavond
inslapen.
Grayling is dus haar speelkameraadje kwijt. Nu wilde de
poes toch al niet echt wilde spelletjes meer spelen, maar
het was wel leuk om hen samen te zien. En likjes dat de
poes dan kreeg ;-) Ontelbaar...
